توحيد علمى و عينى در مكاتيب حكمى و عرفانى ( به ضميمه تذييلات) (فارسى) — الصفحة ٣٤٠
خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام در رفع حجاب‌هاى نور توحيد براى اولياى خدا
چون به صورت آمد آن نورِ سَرِه * شد عَدَد چون سايه‌ها كنگره
كنگره ويران كنيد از منجنيق * تا رود فرق از ميان اين فريق « 1 »
انسان كامل ، مظهر أتمّ شهود حقّ است به تمام مظاهره
انسان كامل ، مظهر أتمّ شهود حقّ است به تمام مظاهره
در اينجاست كه در إنسان كامل كه ظهور أتمِّ حضرت حقّ است ، همه مشهود است . لذا او را جام جهان‌نما ، و سِرِّ أزلى و نقطة الوحدة بين قَوْسَىِ الاحَدِيَّة و الواحديّة ، و كيمياى أحمر ، و غيرها نامند .
اينجاست كه غايت سير انسان است ، و طلوع ولايت در تمام عوالم و بهره گيرى ذرّات وجود از انسان است .
نَظَرتَ فى رَمَقى نَظْرَة فَصَارَ فِداك * وَصَلْتَنى بوُجودى وَجَدْتُ ذَائِك ذاك
نَظَرتُ فيك شُهُوداً و ما شَهِدتُ سِوَاى * نَظَرْتَ فِىَّ وُجُوداً و ما وَجَدْتَ سِواك
إذا جَلَوْتَ علينا مَحَبَّة و رِضَى * وَجَدْتَ عَيْنَك فينا فإنَّنَا مَجْلَاك
ترا هر آينه چون رخ تمام ننمايد * يكى مر آينه بايد تمام صافى و پاك
منم كه آينه‌اى دارم از دو كون تمام * توئى كه كرده‌اى خود را درو تمام إدراك
مرا كه جلوه‌گهِ روى جانفزاى توام * به دست خويش جَلا دِه برار از گِل و خاك
كسى كه هست به وصل تو دائماً خرّم * روا مدار كه باشد ز هِجر تو غمناك
مرا به ناز چو پرورده‌اى مكن به نياز * كه از براى نجاتم ، نه از براى هلاك
منم كه نور توأم كى زنار انديشم * زنار هر كه بترسد بود خس و خاشاك
ز دشمن است همه باك مغربى ، و رنه * همه جهان چو بود دوستش ، ز دوست چه باك « 2 »
خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام در رفع حجاب‌هاى نور توحيد براى اولياى خدا
خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام در رفع حجاب‌هاى نور توحيد براى اولياى خدا
بارى در اينجا كه مىخواهيم اين كتاب شريف را خاتمه دهيم ، چقدر مناسب است خطبه‌اى را از لوادار قافلهء موحّدين ، و سيّد و سالار مؤمنين و مقربين : أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام كه همهء عرفاى عالم از سفرهء گستردهء وى بهره بردارى مىكنند ؛ و از خرمن پهناور او خوشه چينى مىنمايند ؛ نقل كنيم و بدان متبرّك گرديم :
سُبْحَانَكَ ! أىُّ عَيْنٍ تَقوم نُصبَ بَهاءِ نُورِكَ ، وَ تَرْقَى إلى نُور ضِياءِ قدرتِك ؟ وَ أىُّ
( 1 ) « شرح منظومه » حكيم سبزوارى ، طبع ناصرى ، ص 191 . ( 2 ) « ديوان شمس الدّين مغربى » ، ص 79 و ص 80 .