رساله بديعه در تفسير آيه الرجال قوامون على النساء ... (فارسى) — الصفحة ٢٠٨

روايات در عدم تصدّى زن ، قضاوت و حكومت و افتاء را

تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ . « 1 »

« دو شاهد از مردان را به شهادت بگيريد ، پس اگر چنين نشد يك مرد و دو زن را ، از آن كسانىكه به شهادت آنان رضايت داريد . »

و امّا خوددارى آنان از عبادت در ايّام عادت ، از قرآن دليلى ندارد ، بلكه از اخبار استفاده مىشود .

بلى در خصوص نماز ممكن است از آيات استفاده كرد . آنجا كه بجاآوردن نماز را مشروط به طهارت ميداند و ميفرمايد :

وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا . « 2 »

« اگر جنب هستيد كسب طهارت كنيد . » و در آيه ديگر نزديكى بعد از ايّام حيض را مشروط به طهارت زن ميداند و ميفرمايد :

وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ . « 3 »

« قبل از اينكه طاهر شوند نزديكى مكنيد ، و پس از اينكه طاهر شدند اشكالى ندارد . »

پس اين آيه دلالت دارد ، زنان در ايّام حيض پاك نيستند و احتياج به تطهير دارند .

و از آنجائى كه آيه اوّل دلالت بر لزوم تطهير در نماز دارد ، با ضميمه اين آيه استفاده مىشود كه نماز در حال ناپاكى صحيح نيست . و ما ميتوانيم اين حكم را نتيجه شكل دوم از قياس بدانيم به اين‌صورت كه : ناپاكى به‌هيچ‌وجه با طهارت جمع نميشوند . و در هر نمازى طهارت شرط است . پس نتيجه حاصل مىشود كه : ناپاكى با نماز جمع نمىشود . زيرا شرائط انتاج شكل دوم موجود است . ( دو مقدمه از نظر كيفيّت بايد مختلف بوده و كبرى كلّى باشد ) .

و از آن جمله كلام آن حضرت به مردم بصره است كه : « شما سربازان زن ، و پيروان

( 1 ) آيه 282 از سوره 2 بقره . ( 2 ) . آيه 6 از سوره 5 مائده . ( 3 ) . آيه 222 از سوره 2 بقره .