شرح خطبه حضرت زهرا (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٩٥
خلاصهء اين بخش
اوّل ، يقين به كذب انبيا .
دوم ، تحصيل تأمين همان‌گونه كه خود انبيا مىگويند .
اوّلى محال و دومى متعين است .
قرآن حقيقت انسان را در داستان حضرت آدم عليه السلام مجسم نموده كه حقيقت انسان چيست ، از كجا آمده و به كجا خواهد رفت .
با تعيين كردن هدف نهايى انسان در عبوديت ، ابهام را از خلقت انسان برداشته .
مراد از عبادت تنها مراسم ظاهرى آن نيست بلكه مراد ، تذلّل و نهايت خضوع در برابر خداست و آن‌هم عبارت است از پياده كردن برنامهء خدايى در تمام شؤون زندگى .
« أن تأكلا منها رَغداً » خطاب به آدم عليه السلام و حواست كه به‌طور وسيع از طيبات بهشت استفاده نماييد و از درخت معينى خوددارى كنيد .
تجسم آن در اين دنيا
كلوا من الطّيبات .
يعنى وسعت حلال نسبت به حرام در هر زمينه است . پس سخت‌گيرىها و زهدهاى هندىِ به ظاهر اسلامى و كوبيدن غريزه‌ها ، خلاف كتاب و سنت است . تشريح خلقت انسان و وجود دو بعد متضاد و غريزهء زيبايىطلبى و لزوم اشباع هر دو غريزه ، ضرورى است .