شرح خطبه حضرت زهرا (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٥٨
برگزيدگى و معرفى پيامبر اسلام به همه انبيا
آنچه از ظاهر اين آيهء شريفه به دست مىآيد اين است كه اخذ ميثاق ، هم از خود انبيا و هم از امت‌هاى آنان است . زيرا به‌قرينهء « أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ » و آيات ديگر مانند :
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِىإِسْرائِيلَ » بدين معناست كه پيمان سوگند از خود انبيا گرفته شده است . پس ، از هر يك از انبيا براى نبوت پيامبران آينده ، ميثاق گرفته شده است . نيز از كلمهء
« أقررتم »
و مقابله آن با « وَأَخَذْتُمْ عَلى ذ لِكُمْ إِصْرِى » ، زمانى اقرار گرفتن از شخص صحيح است كه چيز سنگينى بر عهده او گذاشته شود . در مورد اخذ ميثاق از امت‌هاى انبيا عليهم السلام از جمله « وَأَخَذْتُمْ عَلى ذ لِكُمْ إِصْرِى » ؛ استفاده مىشود كه از انبيا سؤال مىشود آيا اين پيمان سنگين ( ايمان به نبوت و يارى پيامبر آينده ) را گرفتيد ؟ ظاهر
« أخذتم »
به معناى گرفتيد . اين است كه از خود انبيا و به وسيله آنان از امت‌ها اخذ پيمان شده است .
متن پيمان چنين است : به پيامبرى كه خواهد آمد و همهء مشخصات مذكور با او تطبيق مىنمايد و اصول معارف انبياى گذشته را تصديق خواهد نمود ايمان آورده و او را يارى نماييد . اين پيمان نمىتواند مخصوص يكى از پيامبران آينده باشد ؛ بلكه همهء پيامبران آينده تصديق كنندهء پيامبر گذشته بوده و پيامبران گذشته از پيامبران آينده خبر داده‌اند . وقتى كه خبردادن به انبياى بعدى در دستور كار رسالت انبيا بوده باشد ، به طريق اولى بايد از خاتم آنها خبر بدهند و بدين سان تمام انبيا بشارت رسول خاتم صلى الله عليه و آله را داده‌اند .
ايمان به رسول آينده يعنى ايمان به تمام آنچه مىآورد : از كتاب آسمانى و احكام و