شرح خطبه حضرت زهرا (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٤٦
ثواب و عقاب براى طاعت و معصيت
اما خداوند پاك ، پيامبرانش را صاحبان عزم و ارادهء نيرومند قرار داد . با ضعفى كه در ظاهر آنها به چشم مىخورد ، ولى همراه با قناعتى كه قلب‌ها و چشم‌هاى آنان را آكنده از بىنيازى به زر و زيور و جاه و جلال نموده و در عين حال با بىنيازى ظاهرى موجب ناراحتى گوش و چشم بينندگان مىگشت .
مولوى گويد :
گفت اطفال منند اين اوليا * در غريبى ، خرد از كار و كيا
از براى امتحان خوار و يتيم * ليك اندر سر منم يارونديم
پشت دار جمله عصمت‌هاى من * گوئيا هستند خود اجزاى من
هان و هان اين دلق پوشان منند * صدهزار اندر هزار و يك تنند
ورنه كى كردى به يك چوبى هنر * موسى ، اى فرعون را زير و زبر
بعد مولوى مقابله با دعوت انبيا را چنين تجسم مىكند :
هم‌چو شه نادان و غافل بُدو زير * پنچه مىزد با قديم ناگزير
ناگزير جمله گان حى و قدير * لايزال و لم يزل خود بصير
صد هزاران نيزهء فرعون را * ورشكست از موسى اى با يك عصا
صدهزاران طب جالينوس بود * پيش عيسى و دَمش افسوس بود
صدهزاران دفتر اشعار بود * پيش حرف امّىاش عار بود
با چنان غالب خداوندى كسى * چون نميرد گر نباشد او خسى
ثواب و عقاب براى طاعت و معصيت
ثواب و عقاب براى طاعت و معصيت
متن : ثمّ جَعلَ الثوابَ على طاعتِه ؛ وَ وَضَع العقاب على معصيتِهِ ذيادةً لعبادِهِ عَن نقمِته ، و حياشةً لَهم إلى جنَّتِهِ ؛ سپس ثواب را بر طاعت و عقاب را بر معصيت خويش قرار داد تا اين‌كه بندگان خود را از غضب و خشم خود بازدارد و به بهشت نزديك گرداند .
شرح : مراد از قرار دادن ثواب بر طاعت و عقاب بر معصيت ، در صورت اطلاع دادن به انسان است . به نحوى كه راه عذر بر احدى نباشد و به تعبير قرآن « البَلاغُ المُبِينُ » ؛