يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — الصفحة ٣٨٧

شيخ على نخودكى و صرّاف يهودى !

نمىكنى كه خدا به من مىرساند ؟ ! » خدا مىرساند ديگر !

نمىتوانيم قبول كنيم . اگر كسى هم از راه غيبىْ خدا به او كمك كرد ؛ مريض بودْ خوب شد ، بايد يك دليل ديگر بياورد ؛ بايد كسى پيدا شود كه او را خوب كرده باشد . نمىتواند بگويد : خدا خوبم كرده ! قبولش سخت است ! اين‌ها همان شرك‌هاى خفى است كه در انسان هست و در روايات به آن‌ها اشاره شده است .

ما در صدد هستيم رابطه‌اى بين آيات سابق كه در ارتباط با « شكر » هستند و اين آيات كه در ارتباط با « شرك » هستند ، بيابيم . يكى از اين رابطه‌ها ، همين است كه عرض كردم : يكى از مانع‌هاى اصلى شكر خداوند ، شرك ورزيدن و دنبال خدايان رفتن است . وقتى به دنبال خدايان مىرويم ، خدا را ديگر فراموش مىكنيم .

حجاب‌ها ، اغيار ، واسطه‌ها و وسيله‌ها ما را از آن خداى حقيقى ، در حجاب قرار مىدهند .

يكى از حاضران : مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ .

آيت الله مدرّسى : بله ، اساساً سبب ايمان ، شكر مُنعم است ؛ شكر كسى كه اين همه به ما نعمت داده است .

سؤال : فرموده‌اند كه براى رسيدن به خواسته‌هاى خود از عوامل ظاهرى استفاده كنيد ولى آن‌ها را از مقدّمات به حساب آوريد نه آن كه آن‌ها را علّت تامّه و تمام علّتِ نيازهاى خود بدانيد . سبب نياز خداست و اين‌ها همه مُعِدّات و زمينه سازها هستند . امّا ما ، در ظاهر ، اين‌ها را سبب تلقّى مىكنيم .

جواب : احسنتم .