يس اسماى حسناى الهى (فارسى)
- المؤلف: السيد محمد تقي المدرسي
- الوفاة: معاصر
- القسم: مصادر التفسير عند الشيعة
- الناشر: انتشارات محبان الحسين( ع) - قم
فهرس الكتاب
- مقدمه
- درس اوّل شروط فهم قرآن
- 1 - تسليم ؛ كليد فهم قرآن
- اعتراض در برابر قرآن ممنوع ! /
- تفأّل وليد به قرآن
- 2 - روحيه‌ى تاريخ‌زدايى
- 3 - محدود نشدن در تفسيرهاى موجود
- يك بام و دو هوا !
- ريشه‌ى كلمه‌ى تفسير
- 4 - درك واقعيّات پيرامون
- چهارراه‌هاى گيج كننده‌ى زندگى
- به سوى تثبيت و تكثير قوّت‌ها
- درس دوّم آيات 3 - / 1
- قرآن ؛ خورشيد تابان
- سوره‌ى امنيّت‌آفرين
- كيفيّت ورود و خروج در سوره‌هاى قرآن
- « يس » ؛ خلاصه‌ى كلّ قرآن
- يك سلّول ، خلاصه‌ى كلّ انسان
- خلاصه‌ى قرآن در نقطه‌ى باى بسم اللَّه
- حروف مقطّعه
- پنج نظريه در خصوص حروف مقطّعه
- هدف از سوگندهاى بشرى
- درنگى در سوگندهاى الهى
- معناى حكمت چيست ؟
- چرا به قرآن ، حكيم گفته شده است ؟
- درس سوّم آيات 5 - / 4
- بلاغت قرآن
- قرآن ؛ مبناى تدوين علم نحو
- اثبات رسالت
- فرق ميان طريق و صراط
- مفهوم مُرسَل
- درس چهارم آيات 8 - / 6
- نياز عقل و فطرت به مدد رسانى
- « ما » ى نافيه يا موصوله
- آيا انذارِ برخى كسان ، آب در هاون كوبيدن نيست ؟
- عدم اختصاص بعثت پيامبر به اشراف قريش
- ايمان سست !
- وجه به رخ كشيدنِ سستى ايمان بشر در قرآن
- تكرار توصيه‌ها و هشدارها
- خدا سياهى لشكر نمىخواهد !
- در مُطالبه از خدا تجديدنظر كنيد !
- عذابِ ايمان نياوردن به آياتِ مُبصرات
- فرشته‌اى در قالب كبوتر !
- بند بگسَل باش آزاد اى پسر !
- تبعيّت كوركورانه ممنوع ! ! حتى از ارزش‌هاى دينى
- لزوم تقدّس‌زدايى از نياكان
- درس پنجم آيات 11 - / 9
- روندِ تبديلِ « جِبْت » به « طاغوت » !
- مرگ احساس !
- جبْتِ تكامل‌يافته !
- طاغوتچه را با تَشَر بتارانيد !
- خدا هم ( ارحم‌الرّاحمين ) است و هم ( اشدُّالمُعاقِبين ) !
- چرا مشكلات ره‌گم‌كردگان به خدا نسبت داده شده است ؟
- امكان شيطنت‌ورزى شيطان
- شيطان را با لعن و نفرين دور كنيد !
- واژه‌ى « خشيت » در كنار كلمه‌ى اميدبخش « رحمان » !
- ترس دنيوى و اخروى
- محو گناهان گذشته
- درس ششم آيه 12
- بر رسولان ، بلاغ باشد و بس !
- وسوسه‌ى شيطان و بهانه‌جويى بشر كافر
- بهانه‌تراشى طالبان گناه
- اكراه در دين ممنوع !
- نماز از ترس نعلين !
- روز رستاخيز ؛ دومين موضوعِ سوره‌ى يس
- اين همه تأكيد و تلنگر چرا ؟
- داستان حارثه
- تثبيت هدايت با شهادت
- در حسرت حال خوش گذشته
- ثبت وقايع به هنگام وقوع
- همه چيز در دنيا آمار دارد
- مراعات‌النّظير ميان « كتاب » و « نكتب »
- استفاده از كلمه‌ى « امام » به جاى « كتاب »
- درس هفتم آيات 17 - / 13
- « مَثل » ، مُشتى است نمونه‌ى خروار
- پيوند آيات قرآن به بحث امامت
- بزرگترين امتحان بشر
- مسأله‌ى امامت و فرقه‌گرايى
- مشكل خطير طلبه‌ها
- احساس حضور در محضر امام ششم عليه السلام
- رايانه و تزريق سطحىنگرى
- داستان رسولان حضرت عيسى عليه السلام در انطاكيه
- تعارف بهشت به حبيب نجّار !
- نقطه‌ى پايان مرگ ، بر جمله‌بندى حيات !
- اوصياى پيامبر از نظر قرآن ، رسولند
- برداشت‌هاى دشمن‌شكن !
- فرق « قريه » و « بلد »
- رگه‌هاى هدايت‌پذيرى
- شبهه ، انكار ، تحدّى !
- پيغمبرى در ويترين !
- تأكيد ، تلنگر و آژير بيدارباش
- اين گونه مرا بكُشيد !
- تحريك مغزِ تعطيل !
- به بازى گرفتن حيثيّت مرگ !
- درس هشتم آيات 23 - / 18
- قصّه‌هاى بدون تاريخ مصرف
- كنار آمدن انسان با عمل بد و نه لفظ آن !
- برچسب دروغين زدن ؛ اوّلين اهرم كفّار
- شكنجه‌ى بدنى ؛ دوّمين ابزار دشمن
- آينه‌ى واقع‌نما را نشكنيد !
- پاداش و پاسداشتِ حق‌جويى و حق‌گويى حبيب نجّار ! /
- تعريف قريه و مدينه در قاموس قرآن
- هفتاد سال مقدّمه‌ى يك لحظه امتحان !
- امتحان نهايى من كِى است ؟
- حرف صحيح را بايد زد ، هر كه باشم !
- پيش‌فرضِ حبيب نجّار !
- خلع « مِنْ دون اللَّه » از صدرنشينى
- اطاعتِ يك فرد ، عبادتِ اوست
- تشيّع يعنى خداپرستى
- شمول « آلهه » بر بُت‌هاى بيجان و جاندار
- به دنبال شخصيّت‌هاى شماره‌ى دو حركت كنيد !
- حركت نمادين پيامبر صلى الله عليه و آله براى تجليل از على عليه السلام
- داستان مباهله در راديوى عربستان
- تجليل خداوند از حضرت هارون عليه السلام
- ديگر مردان شماره‌ى دو !
- درس نهم آيات 29 - / 23
- حبيب نجّار در ضيافتِ ميوه‌هاى نامحدود و سايه‌هاى ممدود ! /
- دعاى بىعمق و بُن ممنوع !
- خواستگارى امام زين‌العابدين عليه السلام !
- سخنان حبيب نجّار تاريخ مصرف ندارد !
- گر گدا كاهل بُود ، تقصير صاحبخانه چيست ؟ /
- مبارزه‌طلبى آشكار
- درس دهم آيات 34 - / 30
- معناى حسرت
- معناى حسرت‌ْخورىِ خداوند
- بلاغت در آيه‌ى مورد بحث
- استهزا ، بدتر از تكذيب
- وعده‌ى عذاب الهى يك تهديد خشك و خالى نيست !
- معنى قرْن و قُرون
- گيج از نعمت ، غافل از نقمت !
- تقدّم انذار بر تبشير
- مردم در نزد خدا مُحضَرند نه حاضر !
- درس يازدهم آيات 35 - / 30
- كشف اسماى الهى و رسيدن به مقام شهود
- تهديدهاى الهى جدّى است و نه صِرفاً براى ارعاب !
- دست كم يك‌درميان غافل باشيد و بيدار !
- بطون تودرتوى قرآن
- يك نمونه تفسير زيبا از امام معصوم عليه السلام
- رمز نامكشوف مرگ
- حبوبات ؛ عمده‌ترين غذاى بشر
- قدرت‌نمايى خدا در غار علىصدر همدان
- پشيمان‌شدن از دست‌دادن با رُبات !
- رُبات‌هاى كور !
- آب زمزم از كجا تأمين مىشود ؟
- آيا ابراهيم عليه السلام در يقينْ كاستى داشت ؟
- فضيلت على عليه السلام بر حضرت ابراهيم عليه السلام
- درس دوازدهم آيات 36 - / 35
- شكر نعمت ، نمودى از عبادت و راهى به سوى سعادت
- نياز ، مقدمّه‌ى شُكر و عبوديّت است
- صفات جمال و جلال حضرت حق
- انواع زوج‌ها
- كثرت تولّد پسران در زمان جنگ !
- آيات قرآن ، نقطه‌ى شروع يك حركت عملى
- چگونه به معرفت دست يابيم ؟
- راه معرفت ، تنزيه است
- مهمترين ذكر
- نظرها و پرسش و پاسخ‌ها
- آيا گياهان هم نر و ماده دارند ؟
- خداوند ، فاقد حواس ، به معنى مصطلح آن است !
- ساخت تخم مرغ و گندم مصنوعى !
- آيا جهان را يك تصادف كور به وجود آورده است ؟ !
- وجه تسبيح خدا در هنگام رؤيت جمال نيكو
- گفتگوى حضرت سليمان با مورچگان
- نسبت مورچه‌آزارى به انبيا ! /
- الفت الهى كه ميان بيگانگان مىافتد
- درس سيزدهم آيات 39 - / 37
- نشانه‌هاى روشن و در دسترس
- قرآن را تدبّر كنيد نه قراءَت !
- سلّاخىِ پوست شب !
- تماشاى چندباره‌ى غروب خورشيد !
- خورشيد به كجا مىرود ؟
- آيا خورشيد هرگز نخواهد ايستاد ؟
- « نمىدانم ! » خودش نيمى از دانايى است !
- خورشيد و اعضاى خانواده‌اش !
- بر معرفت خود بيفزاييم
- عبور دو كهكشان از ميان يكديگر ! /
- ماه ؛ يا شاخه‌ى قوسىشكل خرما !
- با خورشيد و ماه ، وارد ديالوگ شويد ! /
- از جادّه‌ى عادى و مادّى طىّ طريق كنيد !
- درس چهاردهم آيات 43 - / 39
- اسماى حُسناى الهى
- جذب اسم‌هاى خداوند
- جاهليّت قبل از اسلام و تغيير خلقت خدا !
- تحقير پشه ممنوع !
- رهنمون‌شدن از اسامى الهى به كنز مخفى !
- مكّه بهترين هواى جهان را دارد !
- ماه ؛ كُره‌اى از رده خارج !
- حركت‌هاى سه‌گانه‌ى خورشيد
- برخورد خورشيد با ماه و آغاز قيامت
- عدم اشاره به نام زمين در آيه
- مگر فضا ، درياست ؟
- كشتى ، مركبى راهوار براى انسان
- كودكان بىپناه ، در پناه كشتى !
- كشتى صحرا و هوا
- هتل مجللى كه غرق شد !
- سرنوشت فضاپيماى چالينجر
- درس پانزدهم آيات 46 - / 43
- كشتىهاى شناور در دريا ، و زمين شناور در كهكشان !
- رحمت خاصّ و عامّ خدا
- رحمت الهى توأم با امتحان اوست
- پيامبر صلى الله عليه و آله و موعظه در بيابان بىآب و علف
- از غضب ارحم‌الرّحمين بترسيد !
- جلب رحمت الهى با تقوا ميسّر است
- خطر سرطان
- « لعلّ » و معناى جزميّت يا ترديد ؟
- او به دريا حكمِ توفان مىدهد ! /
- سُنّت‌هايى كه دچار تبديل و تحويل مىشوند
- آيات تشريعى و تكوينى الهى
- عمل نيك و لزوم پاسبانى از آن
- بعد از نيكوكارى ، بىجَنبه و كم‌ظرفيّت نباشيد !
- رياكارى در حمّام !
- درس شانزدهم آيات 48 - / 46
- اعراض ؛ پرتگاه خطرناك
- موعظه‌اى را كه متوجّه شماست ، پس نزنيد ! /
- شيب موعظه‌ى همتاى خود را به سمت خود بدانيد !
- روند عادىسازى و قساوت قلب
- تزيين اعراض با لُعاب و نقاب توجيه
- آيا انفاق ، مخصوص مال است ؟
- توجيهِ ناموجّه كفّار
- كلاهى از نمَدى ! /
- انسان اهل جدال و جدَل است !
- ناگهان بانگى برآيد خواجه مُرد ! /
- سفر مرگ ، بليتِ رفت و برگشت ندارد !
- فقر بنده ، نشانه‌ى روگردانى خدا از او نيست
- امتحان تنعُّم سخت‌تر از آزمون فقر است /
- حكايتِ فوّاره ! /
- درس هفدهم آيات 52 - / 49
- انتظار وقت‌گير و نالازم
- علم به كيفيّت خلقت ، لغزشگاه انديشه
- درماندگى مطلق
- درماندگى به هنگام قيام قيامت و يا هنگام مرگ ؟
- سفرِ بىبازگشت
- صوُر چيست ؟
- خروج مردگان از قبرها !
- « نَسْل » به چه معناست ؟
- دقيقه‌ى نودىهاى كره‌ى زمين ! /
- موارد استعمال « صيحه » در سوره‌ى ياسين
- حرف‌شنوىِ انسان بعد از مرگ !
- هر كسى مىداند كه چه‌كاره است ؟
- بحثى در اختلاف قرائات
- تفسير امام عليه السلام به مددِ اختلاف قرائت
- چه كسى بود كه بيدارم كرد ؟ /
- شعارى در زير جنازه !
- 99 درصد از رحمت خدا در قيامت جلوه مىكند
- مرگ هفتاد پيامبر در بين‌الطّلوعين !
- استفهامى كه به نيّت درخواست فهم نيست ! /
- دادگاه‌هاى متعدّد در مسير انسان !
- بنده‌ى نافرمان خدا در كوره و كوران حوادث ! /
- محدويت علم بشر
- نفخه‌ى « صَعْق » و نفخه‌ى « بَعْث »
- جاى عرصه‌ى محشر كجاست ؟
- آيا بعد از قيام قيامت ، آدم و حواى تازه‌اى خلق مىشود ؟
- خلقت دوازده هزار عالَم از سوى خدا !
- مكالمه‌ى شگفت بهشتىها با جهنّمىها
- درس هيجدهم آيات 58 - / 53
- دوستى كه ديگر در ميان ما نيست !
- جزاى عمل « خود عمل » است !
- تجسّم اعمال همه و همه‌ى اعمال /
- اى خداى مُبدّل‌السّيئات بِالحسنات !
- وصف مؤمنينى كه در دنيا « رضا به داده » داشته‌اند
- نماز بىوضويى كه معراج مؤمن بود ! /
- نكند « ثواب » ما « گناه » باشد !
- آيا « فاكِهْ » فردِ خوشحال است ؛ يا فردِ ميوه‌دار ؟
- همسران بهشتيان كيانند ؟
- شغل جنّت‌نشينان ، ملال‌آور و جانكاه نيست /
- هر چه از دوست مىرسد ، نيكوست !
- نعمت‌هاى « افزودنى » و « اضافه بر سازمانِ » بهشت /
- احساس برترى شيخ طوسى بر شاهان !
- يافتم ! يافتم !
- همين كه خدا ساقى است ، كافى است !
- مباد اندوهى برسد از پس كوهى ! /
- ميخى بر فلك !
- بهشتيان و مصونيّت كامل !
- خود را يك پاى قرارداد با خدا فرض كنيد !
- با پاى لنگ هم مىتوان جاده‌ى بهشت را پيمود !
- درس نوزدهم آيات 61 - / 59
- خلاصه‌اى از آنچه گذشت
- جداسازى مُجرمان از يكديگر و از مؤمنان
- عهد خدا با انسان
- منطقه‌ى امام‌نشينِ بهشت ! /
- گدايىِ نور !
- عهد الَسْت ؛ عهدشكنى آدم ؛ تعهُّد ما !
- عبادت لزوماً با ركوع و سجود نيست
- شيطانِ مخفى و مُستتِر
- دشمن اصلى و معرّفى ناكافىِ اهل قلم
- از عملكرد بشر عبرت بگيريد !
- « جِبِلّ » انبوهى از انسان‌هاى بىارزش !
- منظور از عبادتِ شيطان ، اطاعتِ اوست
- چيدِمانِ كلمات قرآن !
- درس بيستم آيات 65 - / 60
- دو بال پرواز
- ويرانى هفت شهر قوم لوط
- شيطان ؛ مجسّمه‌ى تمام بدىها
- ناشناسى كه شيخ جعفر را براى نماز شب بيدار مىكرد !
- خدايا مرا به خودم وامگذار !
- درس بيست و يكم آيات 65 - / 60
- راه تاريك و پرتگاه‌هاى بىشمار !
- چراغ راه !
- نهضت جِبْت‌زدايى /
- در محضر مرحوم آقاى فلسفى /
- جوجه‌گزارى شيطان در سينه‌ى برخى كسان ! /
- بت‌پرستى احمقانه است و هوىپرستىْ نابود كننده !
- سوگندِ باور شيطان !
- بهشتى كه شيطان به آن مجوّز ورود داشت !
- انجير خدمتكار !
- انگورهاى تهوّع آور !
- قطره‌خونى در قهوه !
- درس بيست و دوّم آيات 68 - / 66
- ماشينى بدون فرمان !
- نعمت‌ها در معرض زوالند
- كورى و هزار درد بىدرمان !
- خدا نور است و نوربخش !
- مسخ چيست ؟
- آسيب‌پذيرى عُمر آدمى
- سوسمار كودك‌خوار !
- درس بيست وسوّم آيات 68 - / 65
- اى دست‌ها سخن بگوييد !
- چگونگى زبان‌گشودنِ دست‌ها !
- بازگشت پيران به عالم كودكى
- كتاب شعور و نه شعر !
- عسل‌ْدرمانى !
- وجه تسميه‌ى انسان
- درس بيست و چهارم آيات 73 - / 69
- آدمى و حركت
- نمونه‌اى از اغراقات شاعرانه
- پيامبرى كه « نذير عُريان » بود ! /
- پرحرفى و بىعملى شاعران /
- داستان شاعر ترسو !
- قرآن و توصيه به حفظ محيط زيست !
- تهران و « هواى وارونه » !
- بيدارگرى قرآن
- تمام قرآن ، حقيقت واحدى است
- در حقيقت مالك اصلى خداست !
- گاوميشى تحت اراده‌ى بچّه‌اى !
- تهيّه‌ى كود از خون گاو !
- درس بيست و پنجم آيات 80 - / 74
- بُت‌هاى خودْمحتاج ! /
- هنوز گاو . . . معبود است !
- ابوذر و روباهِ اهانت‌كننده به بُت !
- شركِ پوشيده !
- شيخ على نخودكى و صرّاف يهودى !
- وجه اين‌كه خدا مؤمن را سَر مىدواند !
- شكرگزارترين‌ها پيغمبر مىشوند !
- آردى مركّب از هسته‌ى خرما و خاك ارّه !
- نعمت آب‌درمانى !
- سؤال از يك ميلياردر !
- آپولو ، الهُ الْقَمر !
- درس بيست و ششم آيات 83 - / 81
- پايان‌بندى سوره‌ى ياسين
- در سطح اشيا نمانيد و به عمق سفر كنيد !
- سوفسطائيان و انكار معرفت وجود !
- شيخ بهايى و مرد سوفسطايى
- تا نزديكى اسم اعظم !
- پُراستفاده‌ترين كلمات !
- آنسوى افلاك چيست ؟
- « يكوُن » بين كاف و نون رخ مىدهد !
- به ديوارِ سياه نزديك نشويد !
- كلام ميرزا مهدى اصفهانى
- درباره دعا
- عيد فطْر ؛ روز شروع از سرِ سطْر !
- همسفر هواپيما و دعاى مستجاب !
- در دعا نبايد بخيل باشيم !
- تشكيك در سند جوشن كبير
- باب سؤال و مسئلت را بسته نينگاريد !
- سعى كنيد از پاويونِ بهشت داخل شويد !
- دعاى پايان