يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — الصفحة ٣٠٦
منطقه‌ى امام‌نشينِ بهشت ! /
يعنى : من با شما عهد بستم . حجّت را بر شما تمام كردم . همه‌ى وسايل هدايت - غير از « جبر » - را براى شما مهيّا كردم !
خداوند همه‌ى وسايل هدايت را كه به ذهن انسان خطور كند - براى او مهيّا مىكند و فقط او را مجبور نمىكند ؛ امّا باز مىبيند كه انسان نافرمانى و سرپيچى مىكند !
/ ب
منطقه‌ى امام‌نشينِ بهشت ! /
منطقه‌ى امام‌نشينِ بهشت ! /
/ تمهيد ي كل الحقوق محفوظه ت‌و الله نج‌خدا در ابتدا مىفرمايد :
وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ؛
مجرمان ! دور شويد !
مگر خود همين دورشدن آسان است ؟
خُب ، اين دونفرْ با هم بوده‌اند ؛ يا پدر و پسر هستند ؛ يا دو برادر هستند ؛ يا هم‌درسى ، هم حجره‌اى و هم‌رزم بوده‌اند . همه در دنيا با هم بوده‌اند و امتياز و جدايى در كار نبوده است . قاطى و دَرْهم است ؛ ولى آن روز ديگر بايد از هم جدا شوند :
وَامْتَازُوا الْيَوْمَ !
از هم جدا شويد ! مؤمنينْ يك طرف و كفار هم يك طرف ! و اين اوّلين عذاب براى انسان است .
يكى از عذاب‌هاى مهمّى كه در دعاها زياد دارد - در قرآن يادم نيست ؛ در دعاى كميل و ابوحمزه‌ى ثمالى و نيز جاهاى ديگر - اين است كه در آخرت ، انسان از خوبان جدا شود . عمرى به ياد امامان ، اوليا و انبيا بوده‌ايم و دلمان مىخواهد با آن‌ها باشيم . ناگهان ما را جدا كنند و / ب‌با ديگرانمان همسفر و همسفره كنند ! /
بنده خيال مىكنم اين يكى از بدترين عذاب‌هاى قيامت است كه به انسان