يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — الصفحة ٢٩٦
بهشتيان و مصونيّت كامل !
اين دادگاه به من مصونيّت داد ؛ آن دادگاه چه خواهد كرد ؟ اين نيرو گفت :
برو خوش باش ! آن نيروى ديگر هم آيا اين دلخوشى را خواهد داد ؟
امّا اگر رئيس ، رهبر يا مسوؤل كلّ كشور به اين شخص برگه بدهد و بگويد :
آقا ! شما در اين كشور هر چه بكنيد ، مشكل نداريد . ديگر اين فرد ، قلبش مطمئن مىشود .
بهشتيان ، اطمينان قلبشان كى پيدا مىشود ؟ اهل بهشت وقتى كه از عرصات محشر گذشته‌اند ، آتش جهنّم را ديده‌اند . ديده‌اند كه مردم چطور در آنجا مىسوزند ! خيلى برايشان مسأله است كه آيا مىتوان از دوزخ مصونيّت يافت ؟ خدا به آن‌ها مىگويد :
ديگر ترس نداريد ! : سَلَامٌ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيمٍ .
سلام بر دو قسم است : يكى اين‌كه من مطمئن هستم كه وضعم خوب است . اين خيلى خوب است . امّا از اين بهتر آن است كه بگويند :
« آقا ! تو هرگز ديگر گرفتار ناراحتى نمىشوى » :
سَلَامٌ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيمٍ .
بايد ديد : گوينده‌ى اين قول كيست ؟ در اينجا روايات مختلفى ذكر شده است . روايتى را كه حاج آقاى رحمانى گفتند - چون آن را من از راويان شيعه نديده‌ام ، نقلش نكردم . امّا آلوسى در روح‌المعانى نوشته و ديگران هم نوشته‌اند كه نورى ظاهر مىشود و همه متوجّه آن نور مىشوند . آن ، نورِ حضرت حق است ؛ از نورهايى است كه از طرف خدا آمده و از لطف او سرچشمه گرفته است . آن نور به صدا در مىآيد و مىگويد :
سَلامٌ عَلَيْكُم ! سلام بر شما ، درود بر شما ، شما در سلام و در صلح هستيد ؛ كسى به شما كارى ندارد .
ولى شايد صحيح‌تر اين باشد كه ملائكه مىآيند و به بهشتيان عرض سلام