يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — الصفحة ٢٦٢
حرف‌شنوىِ انسان بعد از مرگ !
يكى هم آيه‌ى 49 :
« مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ » كه مربوط به نفخه‌ى اوّل است و ديگرى هم در آيه ى 53 :
« إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ » كه مربوط به نفخه‌ى دوّم است .
امّا صحبت اينجاست كه اين امواج صوتى چگونه مىتوانند با چنين سرعتى ، هم زنده كنند و هم بميرانند ؟ اين چه خاصيّت و اثرى است ؟ البتّه صداهاى مزبور ، مُدهش و حيرت‌انگيز ، كُشنده ، كركننده و پرتاب‌كننده است ؛ امّا زنده‌كننده چطور ؟
اينجا ديگر بايد قدرت لايزال الهى را در نظر گرفت . شما مىبينيد باد ، باد است . امّا باد پاييز ، با درخت‌ها و با جان ما آن مىكند كه مىبينيد و باد بهار برعكس - / زنده‌كننده و نشاطدهنده است .
شما لطفاً ادامه بدهيد من بعد چند كلمه‌ى ديگر مىخواستم عرض كنم .
حرف‌شنوىِ انسان بعد از مرگ !
حرف‌شنوىِ انسان بعد از مرگ !
« وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ »
( بار ديگر ) در صور دميده مىشود . ناگهان آن‌ها از قبرها ، شتابان به سوى پروردگارشان مىروند .
فاصله‌ى « در قبر بودن انسان » تا حركت بر روى زمين ، فاصله‌ى بسيار زيادى است ؛ امّا در اين آيه بيان مىشود كه اين فاصله ، خيلى كوتاه وشتابان طى مىشود و خيلى سريع مردمان از قبرها برانگيخته مىشوند و به سرعت به سوى پرودگار مىروند .
چرا اين همه سرعت ؟ !