يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — الصفحة ١٨٦
وجه تسبيح خدا در هنگام رؤيت جمال نيكو
بفرمايد :
« غير از خدا ، همه بنده هستند . »
وجه تسبيح خدا در هنگام رؤيت جمال نيكو
وجه تسبيح خدا در هنگام رؤيت جمال نيكو
آيةاللَّه مدرّسى : مطلب ديگرى هم هست . ما زمانى كه چيز بزرگى را مىبينيم كه ممكن است ما را مجذوب و شيفته‌ى خود كند و گمراه سازد ، « سبحان اللَّه » مىگوييم . اگر صورت زيبايى ديديم ، مىگوييم : « سبحان اللَّه » .
چرا ؟ براى اين كه شيفته‌ى اين صورت زيبا نشويم . وقتى يك چيز بزرگ و تكان‌دهنده‌اى مىبينيم ، براى تنزيه خدا مىگوييم : « اللَّه اكبر » ؛ يعنى بزرگ‌تر از اين هم هست ! با اين ذكر سعى مىكنيم شيفته‌ى ماسوىاللَّه نشويم .
همانطور كه حاج آقا صحّت فرمودند ، در ارتباط با معراج پيامبر صلى الله عليه و آله اين امكان وجود دارد كه - نعوذ باللَّه - به ذهن خطور كند : اين موجودى كه از زمين به آسمان‌ها رفت ، شايد جزيى از الوهيّت در وجودش بوده كه به بالا رفت ؛ همان چيزى كه مسيحيان را فريب داد . وقتى ديدند حضرت عيسى عليه السلام مرده را زنده مىكند ، گفتند :
« معلوم است چيزى را در دست دارد ! » براى جلوگيرى از چنين انحرافى ، مىفرمايد :
« سُبْحانَ الَّذى اسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا » .
يعنى مواظب باشيد به اشتباه نيفتيد ! خدا ، فقط خودش هست ؛ شريك ندارد و كسى هم كه به آسمان‌ها رفت ، عبدش بود ؛ خودش هم اين عبد را برد ؛ خودش هم برگرداند ؛ فكر نكنيد كه اين عبد ، خودش به جايى رسيد !
در آيه‌اى ديگر از قرآن مىخوانيم :
« سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ » . « 1 »
( 1 ) - / زخرف ، 13 .