يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — الصفحة ١٠٠
نقطه‌ى پايان مرگ ، بر جمله‌بندى حيات !
حزقيل ، و على بن ابى طالب . « 1 »
بنابر اين « حبيب » در زمره‌ى شهداست و شهادت هم به حكمِ آيه ى كريمه‌ى « احْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرزَقُونَ » حيات‌بخش است .
زنده بودن شهيد معناى والاترى دارد . شهيد نمىميرد ؛ هست ؛ در ميان ما حضور دارد .
براى آنكه خداوند اين مسأله را خوب ثابت كند در آيه‌ى مشهور زير ، از تعبير « رزق » استفاده مىكند و مىگويد :
« احْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ » « 2 »
( آنان زنده‌اند ، و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند .
« رزق » ، از خصوصيّت‌هاى افراد « زنده » است ! مُرده كه رزق ندارد . پس معلوم است كه شهيد ، از آنجا كه زنده است ، احتياج به رزق دارد . در همين آيه كلمه‌ى « يستبشرون : مژده مىدهند » نيز آمده كه اين هم نشانه‌ى حيات است . در حالى كه شخصى كه مىميرد ، چنين وضعيّتى ندارد . در روايت‌هاى بسيارى آمده است كه بيشتر انسانها با مردن ، پا به / ب‌ليست « فراموش‌شدگان » / مىگذارند . اما داستان شهيد ، متفاوت است .
نقطه‌ى پايان مرگ ، بر جمله‌بندى حيات !
نقطه‌ى پايان مرگ ، بر جمله‌بندى حيات !
اين جا ممكن است سؤالى در ذهن بيايد و آن اين‌كه خداوند در آيه‌ى زير در خصوص پيامبر صلى الله عليه و آله نيز از تعبير « ميّت » استفاده كرده است :
« إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُم مَيِّتُونَ » « 3 » .
تو ميرا هستى و آنان هم ميرا هستند .
آيا مرگ پيامبر هم نعوذُباللَّه ورود او به ليست فراموش‌شدگان است ؟
( 1 ) - / بحارالانوار ، ج 35 ، ص 410 . ( 2 ) - / آل عمران ، 169 . ( 3 ) - / زمر ، 30 .