خدا در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٢١٣

منظور از تجلّى خدا در قرآن

منظور از تجلّى خدا در قرآن

منظور از تجلّى خدا در قرآن

گفتيم از برخى جملات نهج البلاغه استفاده مىشود كه خداوند در قرآن تجلّى كرده است . منظور از اين تجلّى چيست ؟

به نظر مىرسد منظور از اين تجلى ، راهنمايىهاى فكرى نيست بلكه منظور تجلّى گوينده در سخن خويش است . دقّت كنيد ! سخن يك گوينده و قلم يك نويسنده دو جنبه دارد :

1 - جنبهء دلالت بر مطلب و معنايى خاص .

2 - جنبهء معلوليّت و وابستگى به علت خويش ( علّت ، گوينده يا نويسنده است ) .

از جنبهء اوّل ، مطلبم و معنا را در نظر مىآوريم و از جنبهء دوم ، شخصيت گوينده يا نويسنده را . گاهى اين دو جهت از هم تفكيك مىشوند ؛ به اين صورت كه بعضى اوقات مىدانيم معنا صحيح نيست ، ولى اداى كلام و خصوصيّات آن‌چنان با مهارت انجام شده كه صاحب كلام را شخصيّتى بسزا مىدهد .

قرآن كريم هر دو جهت را داراست : مطالب بسيار بلند و عميقى كه چه بسا هنوز دست بشر به بسيارى از اسرار آن نرسيده است و نوع اداى كلام و خصوصيّات آن‌كه روح بشر را تسخير مىكند تا آنجا كه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله را بدين جهت ساحر خواندند .

ما مىتوانيمم شخصيّت فوق بشرى و ماورايى گويندهء قرآن را از خود