خدا در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١٨٩
عدم ثبات روح نشانهء وابستگى آن به پديده‌هاى غير مادى
منظومهء شمسى را كه خود نيز جزء آن است و حركت انتقالى كهكشان ما را كه منظومهء ما جزء آن است ، نمىبيند .
قرآن كريم مىفرمايد :
« أفغير دين اللّه يبغون وله اسلم من فى السّموات و الأرض « 1 » ؛ اينها غير دين خدا را مىجويند با اينكه همهء موجودات آسمانها و زمين تسليم خدايند و به او اسلام آورده‌اند » .
« يسبّح للّه ما فى السّموات و ما فى الأرض « 2 » ؛ همه موجودات آسمانها و زمين ، خداوند را تسبيح مىگويند » .
« و اذ اخذ ربّك من بنى آدم من ظهورهم ذريّتهم و أشهدهم على أنفسهم ألست بربّكم قالوا بلى « 3 » ؛ و آنگاه كه پروردگارت از آدميزادگان از اصلابشان پيمان گرفت و آنها را بر خودشان گواه گرفت . آيا خداى شما نيستم ؟ گفتند : آرى » .
و به علّت همين جذبهء طبيعى و فطرى به سوى خدا ، آرامش روانى فقط در سايه ياد او امكان مىيابد :
« ألا بذكر اللّه تطمئنّ القلوب « 4 » ؛ تنها با ياد خداوند دلها آرامش مىيابد » .
و آنها كه از مسير خداوند بر كنار باشند زندگى پستى دارند .
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 83 . ( 2 ) . سوره جمعه ، آيه 2 . ( 3 ) . سوره اعراف ، آيه 172 . ( 4 ) . سوره رعد ، آيه 28 .