عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — الصفحة ٢٦٦
1 . تصريح پيامبر پيشين
فرستادهء خدا به سوى شما هستم و تصديق كنندهء توراتم كه در برابرم قرار دارد و بشارت دهنده‌ام به پيامبرى كه پس از من مىآيد و نام او « احمد » است .
عيسى در اين گفتار خود ، با بيان هر چه كامل تر ، به نبوت شخصى كه پس از وى مىآيد و نام او احمد است ، تصريح نموده و شك و ترديد را دربارهء نبوت « احمد » از اذهان حقيقت جويان زدوده است .
اصولًا مقامات شامخ و بلندى مانند نبوت و امامت بايد با دلايل قطعى و روشن ثابت گردد و جمله‌اى كه بيانگر نبوت آينده است بايد آن چنان روشن باشد كه براى آيندگان سند قطعى شمرده شود .
حضرت موسى با كمال صراحت از خداوند خواست كه برادر او را در كار تبليغ دخالت دهد و او را وزير و ياور موسى قرار دهد و اين حقيقت را با جملهء زير بيان نمود :
« وَاجْعَلْ لِى وَزِيراً مِنْ أَهْلِى * هرُونَ أَخِى * أُشْدُدْ بِهِ أَزْرِى * وَأَشْرِكْهُ فِىأَمْرِى » ؛ « 1 »
از كسانم براى من وزير و پشتيبان قرار ده ، هارون برادرم را ، و پشت مرا به سبب او محكم نما و او را در كار تبليغ شريكم فرما .
خداوند نيز با صراحت هر چه كامل‌تر به نداى او پاسخ مثبت گفته مىفرمايد :
« قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى » ؛ « 2 »
ما درخواست تو را اجابت نموديم .
در جاى ديگر به نبوت هارون تصريح نموده مىفرمايد :
« وَوَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هرُونَ نَبِيّاً » ؛ « 3 »
از رحمت خود ( به موسى براى يارى و كمك ) برادرش هارون را كه پيامبر
( 1 ) . طه ( 20 ) آيه‌هاى 29 - 32 . ( 2 ) . همان ، آيه 36 . ( 3 ) . مريم ( 19 ) ، آيهء 53 .