عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — الصفحة ١٢٥
درس 17 : سابقهء گرايش به ماديگرى و گفتار بعضى از دانشمندان دربارهء خدا
ولى عده‌اى از دانشمندان معتقدند كه آنان ملحد و منكر خدا نبوده و ابهام و اجمال سخنانشان باعث اين سوء تفاهم شده است .
بنابراين مسير اصلى بشر در تمام قرون ، همان توجه به خدا و تقديس عقايد دينى بوده و ماديگرى يك نوع انحراف از افكار جهانى ، بلكه يك نوع انحراف از فطرت و سرشت انسانى به شمار مىرفته است .
آرى ، از نيمهء قرن هيجدهم و نوزدهم ، مسألهء نفى عقايد دينى و انكار عوالم روحى و منحصر كردن دايرهء هستى به ماده و پديده‌هاى مادى در ميان گروهى از دانشمندان غربى به عللى كه بعداً تشريح خواهيم كرد قوت گرفت ، ولى با وجود اين ، در همان زمان نيز اين طبقه در برابر صفوف خداپرستان در اقليت بودند و در قرن بيستم ماديگرى ارزشى را كه كسب كرده بود از دست داد و هم اكنون شخصيت‌هاى بزرگى كه همگى پايه‌گذاران علوم طبيعى هستند در صف خداپرستان قرار گرفته‌اند .
گواه اين مطلب كتابى است كه اخيراً دربارهء اثبات خدا به قلم چهل تن از دانشمندان بزرگ معاصر نوشته شده است .
« فن براون » بزرگ‌ترين دانشمند موشكى آمريكا ضمن مصاحبه‌اى چنين گفت :
من با بسيارى از دانشمندان جهان آشنا شده‌ام و تعداد زيادى از آنان را مىشناسم ، ولى هرگز به دانشمندى برخورد نكرده‌ام كه شايستگى عنوان دانشمند داشته باشد و بتواند طبيعت را توجيه و تفسير كند ، بىآن كه پاى خدا را به ميان بكشد .
علم در جستجوى درك « آفريدگار » است و هيچ كس نمىتواند كارى بكند جز اين كه در صدد درك آفريدگار باشد .
دانشمندانى را مىشناسيم كه ساليانى دراز بر اساس يك رشته علل اجتماعى و سياسى از مكتب ماديگرى ترويج مىكردند ، ولى پس از مدتى بر اثر عوامل فطرى به پيش‌گاه خداوند بزرگ پيشانى مسكنت ساييده و زانوى اعتراف به زمين زدند .
فيلسوف مشهور آلمانى « رئينگ » يك ماترياليست كامل عيار بود ، ولى براثر