آغاز فلسفه (ط پنجم 1385ش) (فارسى) — الصفحة ٧٧

فصل سوم : « وجود لغيره و لنفسه »

نمىتواند موجود شود تكميل مىكند و نقص خويش را بر طرف مىسازد .

اين طرد عدم از غير ، موجب شده كه اين گونه وجودها را وجود « لغيره » و يا « نعتى » و « توصيفى » بخوانند . در برابر وجودى كه فقط طرد عدم از خود مىكند مثل وجود انواع تام جوهرى چون وجود انسان و فلان درخت و فلان حيوان . و اين وجود را وجود « لنفسه » مىنامند .

بسيارى از فلاسفه وجود لنفسه را به دو قسم : وجود بنفسه و بغيره تقسيم كرده و گفته‌اند : بنفسه آن است كه وجودش همانطور كه در خود و براى خود است . از خود نيز باشد . و وجود بغيره آن است كه وجودش از ديگرى مىباشد .

ليكن اين تقسيم در حقيقت مربوط به بحث علت و معلول است و از بحث در نوع وجود خارج مىباشد و در محل خود از آن بحث خواهيم كرد .