نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى) — الصفحة ٧

51 در بيان خواص روح قدسى است . 302

52 در بيان بعضى از احوال ارواح ضعيف عامى است . 313

53 در اثبات حس مشترك و بعضى از خواص آن ، و اشارت به نكاتى بلند در اصول عقائد حقه انسانى است . 316

54 در اين كه محسوس بماهو محسوس معقول نمى شود ، و بالعكس معقول بماهو معقول محسوس نمى شود ، و احساس بدون آلت جسمانى صورت نپذيرد ، و در ادراك عقلانى و افاضه و استفاضه و مناسب بين نفوس و عقول . 324

55 در اين كه تصرف حس در عالم خلق است ، و تصرف عقل در عالم امر ، و فوق خلق و امر از حس و عقل محجوب است . 329

56 در اين كه ذات احديت را به صفاتش ادراك توان كرد . 349

57 در بيان حقيقت ملك ، و تمثل او براى انسان ، و در بيان وحى است . 364

58 در قلم و لوح و كتاب و قضا و قدر و آسمان و زمين و طبقات ملائكه است . 404

59 اين فص در بحث از حادث زمانى است كه مقدمه بحث اختيار فص بعد است . 429

60 در ترتب اسباب و انتهاى آنها به مسبب الاسباب ، و در صفت اختيار است . 431

61 در اين كه اراده و اختيار به اراده و اختيار ازلى منتهى مى گردد . 436

62 در رؤيت بارى تعالى است . 441

63 در بيان و تفسير صراح و ظاهر بودن حق سبحانه . 464

64 در اين كه ساتر ملاصق و مباين سبب خفاى حقيقت شى و حجاب مدرك از ادراك آنست . 470

65 در اين كه موضوع پنهان كننده حقيقت جلى است . 471

66 در بيان قرب مكانى و معنوى و قرب به حق است . 495

67 در اين كه وجودى اكمل از وجود واجب نيست كه در نتيجه از شدت ظهور خفى است . 503

68 در ظهور جلائى و استجلائى حق سبحانه است . 509

69 در علم بارى تعالى به ماسوايش ، و در اقسام قبل و بعد است . 511

70 در علم بارى تعالى به ذاتش و به كل ، و در اين كه او كل الكل است . 534

71 در بيان كلمه حق و در ظاهر و باطن بودن حق ، و اكتساب عبد مرصفات حق را و كيفيت حال او در آنحال است . 540

72 در حد حد است . 559

73 در بيان موضوع است . 564

74 در تفسير بعضى از اسماى الهى از قبيل اول و آخر و طالب و غالب است 566