انسان كامل از ديدگاه نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١٤
كلام صدر المتألهين قدّس سرّه در پيرامون كلام امير المؤمنين عليه السّلام
كلماتى كه هر يك موضوع مسائل عقلى ، و در نهج آنها را مآخذ اسناد علمى است
كلماتى كه هر يك موضوع مسائل عقلى ، و در نهج آنها را مآخذ اسناد علمى است
مثلا بحث در اول ، آخر ، انسان ، ايمان ، امامت - برهان ، بسط ، توبه - ثواب ، ثبات - جسد ، جسم ، جلاء ، جزاء - حق ، حساب ، حجاب ، حركت ، حبط - ختم ، خلق - دعاء ، دنيا - ذكر - رب ، رسول ، رؤيت ، روع ، رزق ، رضا - زهد ، زيغ ، زوال - سرمد ، سبات ، سمع ، سعادت - شقاوت ، شأن - صورت ، صبر ، صراط - ضلالت - طلب ، طاعت ، طريقت ، طمأنينه ، طهارت - ظلّ ، ظهور ، ظلم - عدل ، علم ، عمل ، عرفان ، عمى - غيب ، غفلت ، غفران ، غنى - فكر ، فعل ، فؤاد - قضا ، قدر ، قلب ، قرب ، قبض ، قول - كتاب ، كلام - ليل ، لقاء - موت ، ملك - نور ، نبوت ، نفس - وجود ، وحدت ، وجه ، وحى ، ولايت ، وزن ، تقوى - همّت ، هدايت ، هجرت - يوم ، يقظه ، يقين . و نظائر آنها از موضوعاتى در حكمت متعاليه هستند كه در كلمات امير المؤمنين عليه السّلام چه در نهج و چه در غير آن در پيرامون هر كدام مآخذ و اسناد و مدارك مهمى توان يافت كه در پرتو ولايت به عمق احكام و مسائل آنها پى توان برد ، چنان كه اساطين عرفان و حكمت متعاليه در امور مذكوره به كلام آن امام الكلّ فى الكلّ در كتب قيمهشان استناد جسته و مىجويند .
كلام صدر المتألهين قدّس سرّه در پيرامون كلام امير المؤمنين عليه السّلام
كلام صدر المتألهين قدّس سرّه در پيرامون كلام امير المؤمنين عليه السّلام
مثلا صدر المتألهين در الهيات اسفار در نفى زيادت صفات از ذات واجب ، و به عبارت أخرى در عينيّت صفات كماليّه با ذات احديت به خطبهء نخستين نهج البلاغه تمسك و تبرك جسته گويد :
و قد وقع فى كلام مولانا و إمامنا مولى العارفين و إمام الموحّدين ما يدلّ على نفى زيادة الصّفات للّه تعالى بأبلغ وجه و آكده حيث قال فى خطبة من خطبه