انسان كامل از ديدگاه نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١١٩

انتفاع به حجت در زمان غيبت

انتفاع به حجت در زمان غيبت

انتفاع به حجت در زمان غيبت

بدانكه فائدهء وجود امام منحصر به جواب دادن سؤالهاى مردم نيست بلكه موجودات و كمالات وجوديه آنها بسته به وجود او هستند و در حال غيبت افاضه و استفاضه او مستمر است . از لسان قائم آل محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم در حل اين معما گوش دل باز كن و از احتجاج طبرسى در توقيع ثانى وكلاى اربعه محمّد بن عثمان عمرى در جواب اسحق به يعقوب فهم كن :

و أما وجه الانتفاع بى فى غيبتى فكالانتفاع بالشّمس اذا غيّبها عن الابصار السّحاب .

و همين بيان را امام صادق عليه السّلام به سليمان به مهران اعمش فرمود :

قال سليمان فقلت للصادق عليه السّلام :

فكيف ينتفع الناس بالحجّة الغائب المستور ؟ قال : كما ينتفعون بالشّمس اذا سترها السّحاب . بلكه همين بيان را خاتم الانبياء به جابر انصارى در غيبت خاتم الائمه عليه السّلام فرمود ، آرى :

آن شاخ گل ارچه هست پنهان ز چمن * از فيض وجود اوست عالم گلشن

خورشيد اگر چه هست در ابر نهان * از نور ويست باز عالم روشن

علاوه اينكه بايد ديد كه آيا خليفة اللّه غائب است يا ما حاضر نيستيم و در حجابيم و اسم خود را بر سرّ آن شاهد هر جايى مىگذاريم .

يا ربّ به كه بتوان گفت اين نكته كه در عالم * رخساره به كس ننمود آن شاهد هر جايى

ما را كه براهين ايقانى عقلى و نقلى به تواتر از بيت وحى است نياز به تمسك اقناعيات نيست مگر اينكه در استيناس و رفع استيحاش بعضى از نفوس را مفيد افتد گوييم : باخه كه سنگ‌پشت و لاك‌پشتش هم گويند درباره او به أحجيّه