مصباح الهداية إلى الخلافة والولاية ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 44 ) — الصفحة ١٩٥

نقل و إعادة

و ظاهر أنّه ليس من جنس الأصوات و الحروف المسموعة « 1 » .

منظور آنكه بر وجود صادر اول ، يا اولين فيض سارى يا رحمت واسعه ، دلايل زياد و مصاديق كثيره كه حكايت از يك حقيقت مىنمايند بسيار است .

در شرح حديث مذكور در كافى ، « باب الأسماء » ، و در توحيد صدوق ، اهل ظاهر حيران و سرگردان‌اند ؛ ولى مشايخ معرفت از اسرار موجود در اين حديث شريف ، كه از مصدر تألّه ، امام صادق ، صادر گرديده ، پرده برداشته‌اند .

كلمات و آيات عرشى بنيان اين حديث بهترين دليل بر عظمت مقام امام صادق ، و دليل قوى و شاهد اقواست كه آن ولىّ مطلق از نوادر اوليايى است كه مستكفى بالذات‌اند ، و از ثدى نبوت و ولايت حضرت ختمى مرتبتْ علوم لدنيّه نوشيده‌اند ، و در مقام معرفت حق از معلم و مرشد بشرى بىنيازند ، و در سير محبوبى به جذبات الهيه به مقام ولايت رسيده‌اند ؛ و از آن جهت كه محبوب حق‌اند - در ازل الآزال - از باطن وجود خود و مقوّم ذات خود قوّت مىگيرند ؛ و از وجه خاصْ عالِم بما كان و ما يكون و ما هم كائن‌اند . حقايق غيبيه از احديت در ازل بر كتاب استعداد آن بزرگ و ولى مطلق دفعتاً نازل گشت ، ولى ظهور آن در مقام تفصيل و خلقى بر سبيل تدريج است .

لسان اين روايت لسان صاحب ولايت مطلقه مىباشد . اين نوع از اسرار و اخبار ، كه سياق آن نيز سياق خاصى است و اسلوب مخصوصى دارد ، از معجزات باهره و باقيه است .

( 1 ) - شرح أصول الكافي ، صدر المتألّهين ، ج 3 ، ص 243 .