حكمت برين ( ترجمه وشرح تطبيقى بداية الحكمه ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٧

فهرست تفصيلى

اتحاد علم ، عالم و معلوم ، چه در معلوم حضورى و چه در معلوم حصولى 563

علم حصولى در حقيقت علم حضورى است 565

معلوم بالذات ، حضور امر مجرد براى عالم است 565

حضور معلوم نزد عالم ، تام الفعليه است 566

عالم هم بايد مجرد باشد 566

علم ، حضور مجرد نزد مجرد است ، چه در علم حضورى و چه در علم حصولى 566

خلاصه بحث اين‌كه هم عالم مجرد است و هم معلوم 567

تاريخچه اتحاد عقل و عاقل و معقول 567

نظريه ابن سينا درمورد رابطهء علم و عالم و معلوم 568

نظر ملاصدرا درمورد اتحاد عاقل و معقول 568

نظر علامه طباطبائى درمورد اتحاد عاقل و معقول 569

اختلاف حكما در اتحاد عاقل و معقول و موارد علم حضورى 570

فصل دوم : تقسيم علم حصولى به كلى و جزئى 571

تعريف كلى و جزئى 571

علم كلى و جزئى مجرد است 572

هرصورت علمى بر افراد كثير خود صادق است 572

دلايل عدم ارتسام صورت علمى در جزء بدنى 572

نفس علم ، زمانى نيست 573

سببيت حواس در حصول علم احساسى و خيالى ، اعدادى است 573

صورت عقلى از صورت حسى و بعد خيالى انتزاع نمىشود 574

عالم ماده و قوه و عالم مثال و عالم عقل 575

تقسيم عالم مثال به اعظم و اصغر 575

عوالم سه‌گانه طولى عقل و مثال و ماده 576

كليت ، وصف ذهن و جزئيت ، وصف خارج است 576

چرا علم غيرمادى است ؟ 578