مرزبان وحى و خرد ( يادنامه مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائي قدس سره ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧
زندگىنامهء علّامه طباطبائى قدس سره
[ گفتارى ازحاج سيد عبدالباقى طباطبائى فرزند بزرگ علّامه طباطبائى ]
[ گفتارى ازحاج سيد عبدالباقى طباطبائى فرزند بزرگ علّامه طباطبائى ]
زندگىنامهء علّامه طباطبائى قدس سره
زندگىنامهء علّامه طباطبائى قدس سره
حاج سيد عبدالباقى طباطبائى فرزند بزرگ علّامه طباطبائى
مرحوم سراج الدين امير عبدالوهاب در حدود سال 900 قمرى در تبريز ساكن و شيخ‌الاسلام آذربايجان بوده است . ايشان در سال 937 قمرى درگذشت و در جوار مزار « ابو ايوب انصارى » مدفون شد . همهء فرزندان و اعقاب امير عبدالوهاب در سطحى ممتاز از فرهنگ و علم بودند و غالباً از محترمين شهر تبريز به شمار مىآمدند و عموماً زندگى آنان از طريق كشاورزى اداره مىگرديده است .
مرحوم حاجى ميرزا محمد آقا طباطبائى ، پدر مرحوم علّامه ، كه نسل چهاردهم مرحوم سراج الدين عبدالوهاب و جد طباطبائىهاى آذربايجان مىباشد ، نيز در حدود سال 1300 در شهر تبريز مىزيسته است .
مرحوم حاجى ميرزا محمد آقا طباطبائى ( والد استاد علّامه ) خود عالم و روحانى و از مالكان و كشاورزان شهر تبريز بوده كه با خانوادهء يحيوى تبريز وصلت مىنمايد و ثمرهء اين پيوند در سال 1281 شمسى متولد مىگردد كه « محمد حسين » ناميده مىشود . اين فرزند در خانواده‌اى مرفّه ، زير نظر پدر و مادر و مراقبت « كربلائى قلى » نوكر و « كربلائى سلطنت » خدمت كار ، مدت پنج سال رشد مىكند . در اين تاريخ خداوند برادرى به ايشان اعطا مىفرمايد ، ولى متأسفانه در جريان تولد برادر ، مادر را از دست مىدهد . پنج سال بعد از فوت مادر در ده سالگى پدر را نيز از دست مىدهد و ناچار سرپرستى و نظارت بر اموال و زندگى اين دو برادر در منزل پدرى واقع در خيابان « مسجد كبود » تبريز تحت نظر همان نوكر و خدمتكار به يكى از محترمين خانوادهء پدرى سپرده مىشود .