مرزبان وحى و خرد ( يادنامه مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائي قدس سره ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥

مهر هدايت

گل چهره

گل چهره

ماه رخسارى و گل چهره نگارى ، آرى * اى دريغا كه به دل مهر ندارى ، آرى

خواب شيرينى و از سوخته جانان دورى * زين سبب ديدهء ما پا نگذارى ، آرى

آتشى زد به چمن دست وى شوم چنانك * نه گلى ماند در اين باغ نه خارى ، آرى

نه بهارى به سراغ گل نسرين برود * نه گلى چهره نمايد به مزارى ، آرى

هرگز از گردش ايّام دل آزرده مباش * بامدادى است پى هر شب تارى ، آرى

پير ميخانه

پير ميخانه

شبى پير ميخانه مىگفت راز * چنين گفت با من به آهستگى

به مهر رخ مهرخان باده نوش * مبادا كه پيدا كنى خستگى

بُوَد مهر ، سرمايهء زندگى * بُوَد باده ابزار وارستگى

سپس گفت زينهار و آزاد باش * اگر پاى بندى به شايستگى

مهر هدايت

مهر هدايت

در سوگ ارتحال استادشان آيةاللَّه حاج سيّد محمّد حجّت كوه كمرى فرزند آيةاللَّه سيّد على ( متولّد تبريز 1310 هجرى قمرى و متوفاى سوم جمادى الاولى 1372 هجرى قمرى و مدفون در مدرسهء حجتيهء قم ) سرودند :

دريغا كه مهر هدايت برفت * دريغا جهانِ فضيلت برفت

شه علم وتقوا و همّت برفت * فُسوس « آيةاللَّه حجّت » برفت

به سر خاك ، اين تيره ايّام را * كه بشكست اركان اسلام را