مرزبان وحى و خرد ( يادنامه مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائي قدس سره ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠

عشق رفت

ايران ، به هوش باش كه دامان پاك تو * بايد هماره عالم فرزانه پرورد

تا جام حق تهى نشود ، دست تربيت * بايد شراب عشق به پيمانه پرورد

يا رب مباد راه حق از رهسپر تهى * درياى معرفت زگرامى گهر تهى

* * *

دريغا و دردا كه استاد رفت * گل ياس گلزار ايجاد رفت

خداوند علم و خداوند راى * خداوند عرفان و ارشاد رفت

چراغ هدايت ، بهار ادب * سپهر سخا ، مظهر داد رفت

ز بستان حكمت هماى خرد * ز باغ شرف سرو آزاد رفت

ز سرچشمهء انس ماء معين * ز محراب جان پير سجّاد رفت

ز دل نور اميد و شور حيات * ز سر سايهء لطف و امداد رفت

ز گلخانهء عنبر آگين زهد * به خلد برين عطر زهّاد رفت

ز گلدستهء عشق بانگ سروش * برآمد كه فرخنده استاد رفت

ز خرگاه خضراى فرزانگى * دريغا فروزنده خرشاد رفت

دريغا كه شمع شبستان دين * جگر سوز از بزم اوتاد رفت

ز عزمش بلند آسمان وامدار * تو گوئى كه كوهى ز فولاد رفت

ز احفاد بر جستهء مصطفى * لسان الحق آن فخر احفاد رفت

مربى ، مدبر ، مفسر ، حكيم * همان وارث علم اجداد رفت

همان گنج معنى ، همان درج راز * همان شمس دين قطب ارشاد رفت

همان صبح صادق ، همان ابرجود * همان كان عشق خداداد رفت

همان زينت علم و زيب علم * همان زيور و زين عبّاد رفت

همان مهر ايمان ، همان ميهمان * كه در حضرت حق به انجاد رفت

ضياء دل و قرّة العين ما * بهار شكوفان خرداد رفت

كريم السجايا ، شريف النسب * بلند اختر برج امداد رفت