مرزبان وحى و خرد ( يادنامه مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائي قدس سره ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧

عشق رفت

آميزه تفسير و حكمت ، فقه و عرفان * الگوى اخلاق و كمال و صبر و ايمان

علّامه بود اما « نمىدانم » شعارش * هرگز نگرديد آنهمه دانش حصارش

سير و سلوكش اسوه اهل نظر بود * فرزانه بود از راز هستى با خبر بود

دربان دل بود و نگهبان نگاهش * آزاد از هر بند ، جز بند الاهش

شب‌ها ، نم چشمان گريانش چو شبنم * گلبرگ رويش گشته عطرآگين از آن نم

آن مرد ، اينك خفته اندر بستر خاك * اما روانش پر كشيده سوى افلاك

آوخ ! كه رفت از دست آن در يگانه * هرگز نزايد همچووى ، مام زمانه

وارسته مردى با چنين اوصاف و حالات * ديگر نيايد مثل او ، هيهات ، هيهات

* * *

عشق رفت

عشق رفت

محمّدحسين بهجتى شفق

دردا كزين ديار غم آلود يار رفت * از ديده روشنايى و از دل قرار رفت

او رفت و نور رفت و صفا رفت و عشق رفت * او رفت و سبزه رفت و گل و نوبهار رفت

يك باغ گل نرفت ، كه پروردگار گل * كاورد صدهزار گلستان ببار ، رفت

نقش آفرين گلشن و سبزى ده چمن * سرمايهء طراوت و روح بهار رفت