تحفه رضويه ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٢

هفتم از واجبات نماز ، تشهّد است

رسول اللّه اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » . و احوط آن است كه بگويد : « أشهد أن لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » .

و مستحب است ، كه پيش از شهادتين بگويد : « بسم اللّه و باللّه و الحمد للّه و خير الاسماء للّه » يا بگويد : « بسم اللّه و باللّه و الاسماء الحسنى كلّها للّه » . و بعد از صلوات بگويد :

« و تقبّل شفاعته فى أمّته و ارفع درجته ( و أقرب وسيلته ) « 1 » الحمد للّه رب العالمين » .

و سنّت است كه حمد را دو مرتبه يا سه مرتبه بگويد و بعضى فقرات مستحبه ديگر وارد شده است كه در بعضى كتب فقهيه و كتب ادعيه مذكور است .

و واجب است كه به قدر خواندن تشهّد واجب بنشيند و الفاظ آن را از حيثيت صيغه و اعراب درست بگويد و حروف را از مخارج مقرره بيرون آورد و در اثنا سكوت طويل نكند و كلام اجنبى در ميان نياورد و اگر كسى آن را نداند و وقت از ياد گرفتن آن تنگ باشد به قدر تشهّد الحمد للّه مكرر بگويد .

و سنّت است كه در وقت خواندن تشهّد زانوها را بر زمين چسباند و ما بين آن‌ها اندكى فاصله گذارد و اليتين را بر زمين گذارد و تورّك به عمل آورد و طرف انگشت بزرگ پاى راست بر زمين باشد و دست‌ها را بر ران گذارد و انگشت‌ها [ را ] به هم چسباند و نظر بر كنار خود كند .

و سنّت است كه امام تشهّد را و ساير اذكارى كه غير قرائت است بلند بخواند و آن را به مأمومين بشنواند و مأموم آن را آهسته بخواند و منفرد مخيّر است كه آن را بلند بخواند يا آهسته .

و مكروه است كه نشستن او در وقت تشهّد بر سبيل اقعا باشد و معناى تورّك و اقعا مذكور شد . « 2 »

( 1 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست . ( 2 ) . معناى تورّك در ص 395 و معناى اقعا در ص 396 ذكر شده است .