تحفه رضويه ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

فصل چهارم در حكم آب چاه

است ، بلكه از جهت رفع نفرت است از طبع كه به جهت وقوع آن نجاست حاصل شده بود ؛ پس كشيدن دلوهايى معيّن از جهت هر يك از نجاسات مخصوصه ، سنّت است نه واجب و اگر كسى نكشد ، حرجى بر او نيست .

و مقادير معينه از براى نجاسات مخصوصه كه در نزد اكثر مجتهدين كشيدن آن‌ها واجب است ، نزد ما سنّت است ، كشيدن تمامى آب است از براى مردن شتر و گاو نر « 1 » و منى و فقّاع و هر مسكرى كه مايع بالاصاله باشد .

و يك كرّ است از براى اسب و استر و الاغ .

و هفتاد دلو است از براى مردهء آدمى كه مسلم باشد و او را غسل نداده باشند ؛ خواه مرد باشد يا زن و خواه بالغ باشد يا طفل . و اگر كافر « 2 » باشد ، نزد بعضى « 3 » باز هفتاد دلو واجب است و بعضى « 4 » ديگر گفته‌اند كه همهء آب را بايد كشيد .

و پنجاه دلو است از براى غايط آدمى كه تر باشد يا خشك باشد و از هم پاشيده باشد .

و سى دلو ، يا چهل دلو است از براى خون بسيار ، مثل خونى كه از ذبح كردن گوسفندى بيرون آيد .

و چهل دلو است از براى مردن سگ و خوك و روباه و خرگوش و گربه و گوسفند و بول مرد .

و سى دلو است از براى آب بارانى كه مخلوط به بول و فضلات آدمى و سگ باشد .

و ده دلو است از براى غايط آدمى كه خشك باشد و از هم پاشيده نشده باشد ، و از براى خون اندكى كه غير خون حيض و استحاضه و نفاس و نجس العين باشد . و در اين چهار خون خلاف است ؛ بعضى « 5 » آن‌ها را از جمله « ما لا نصّ فيه » مىدانند . و

( 1 ) . ظاهر آن است كه گاو ماده ، در حكم گاو نر است . ( احمد ) ( 2 ) . اقوى اتحاد حكم كافر و مسلم است . ( احمد ) ( 3 ) . المعتبر 1 : 62 - 63 ؛ البيان : 100 ؛ جامع المقاصد 1 : 140 . ( 4 ) . السرائر 1 : 73 . ( 5 ) . مختلف الشيعة 1 : 34 - 35 ، مسألهء 14 ؛ الروضة البهيّة 1 : 36 .