تحفه رضويه ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٠

پنجم : [ ركوع ]

سجده رود ، نمازش باطل است .

پنجم : لمحه‌اى درنگ كردن بعد از سر برداشتن ؛ يعنى بعد از آن كه راست بايستد ، اندكى ساكن شود ، آنگاه به سجود رود .

و اما مستحبات ركوع چند امر است :

اول : چون خواهد خم شود ، بگويد « اللّه اكبر » در حالى كه دست‌ها را تا برابر رو و گوش‌ها برداشته باشد . و مستحب است كه تكبير مذكور در حال ايستادن باشد ، پيش از آن كه شروع به خم شدن نمايد .

و بعضى « 1 » اين تكبير را با برداشتن دست‌ها واجب دانسته‌اند . و اقوى استحباب است .

دوم : آن كه در حال ركوع زانوها را به پس برد و پيش نياورد و دو قدم خود را در برابر يكديگر بدارد و ما بين آن‌ها به قدر يك شبر فاصلهء باشد .

سيم : آن كه پشت خود را راست بدارد ، به نحوى كه اگر قطره‌اى آب بر آن ريخته شود ، به جاى خود ايستد .

چهارم : گردن را بكشد ، به نحوى كه در برابر پشت باشد .

پنجم : آن كه نظر به ما بين دو قدم خود اندازد ، و اگر چشم‌ها به هم گذارد خوب است .

ششم : آن كه دو دست خود را از پهلوى خود دور دارد .

هفتم : آن كه دو كف را بر زانوهاى خود گذارد ، در حالى كه انگشتان را از يكديگر دور كرده باشد .

هشتم : آن كه دست راست را پيش از دست چپ بر زانو گذارد .

نهم : آن كه زن ، دو كف دست را بالاتر از زانو گذارد تا بسيار خم نشود .

دهم : آن كه « سبحان ربى العظيم و بحمده » را سه نوبت بگويد و پنج نوبت افضل

( 1 ) . المراسم : 69 ؛ ذكرى الشيعة 3 : 375 .