تحفه رضويه ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٧

چهارم [ قرائت ]

سورهء « غاشيه » و سورهء « هَلْ أَتى » و هر سوره‌اى كه در درازى مانند اين‌ها باشد بخواند ، و در نماز ظهر و خفتن ، سورهء « وَ الشَّمْسِ » و سورهء « اعلى » و هر چه در درازى مانند اين‌ها باشد بخواند ، و در نماز عصر و مغرب ، سورهء « إِذا جاءَ » و « أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ » و مثل اين‌ها بخواند . و از بعضى روايات « 1 » مستفاد مىشود كه در همهء فرايض ، افضل خواندن سورهء « إِنَّا أَنْزَلْناهُ » و سورهء « توحيد » است .

و سنّت است كه در صبح روز دوشنبه و پنج شنبه ، سورهء « هَلْ أَتى » بخواند و در مغرب و عشاى شب جمعه سورهء « جمعه » و سورهء « اعلى » بخواند و در صبح جمعه ، سورهء « جمعه » و « توحيد » بخواند و در ظهر و عصر روز جمعه ، سورهء « جمعه » و « منافقين » بخواند .

و سنّت است كه در نوافل روز ، سوره‌هاى قصير بخواند و در نوافل شب ، سوره‌هاى طويل بخواند .

مسألهء بيست و دوم : سنّت است قنوت خواندن در نماز ، بعد از ركعت دوم ، پيش از آن كه به ركوع رود . و معناى قنوت خواندن دعاست در محل معيّن ؛ خواه با آن برداشتن دست باشد يا نه . و گاهى قنوت را اطلاق مىكنند بر خواندن دعا كه با آن برداشتن دست باشد .

و ابن بابويه « 2 » در نمازهاى فريضه ، خواندن قنوت را واجب دانسته و نماز بىقنوت را باطل مىداند . و اظهر استحباب است .

و اگر كسى قنوت را پيش از ركوع فراموش كند ، بعد از سر برداشتن از ركوع سنت است كه به نيت قضا به جا آورد و اگر در آنجا نيز فراموش كند ، بعد از سلام دادن ، نشسته قضا كند . و اگر آنجا نيز فراموش كند و در وقت راه رفتن به خاطرش رسد ، همان جا رو به قبله كند و به جا آورد .

و سنّت است كه پيش از قنوت ، تكبير بگويد و در وقت تكبير گفتن ، دست‌ها را تا

( 1 ) . وسائل الشيعة 6 : 78 - 80 ، باب 23 من أبواب القراءة في الصلاة ، ح 1 - 6 . ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 1 : 316 ، ضمن ح 932 .