تحفه رضويه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٢

فصل سيم در مستحبات و مكروهات كه متعلق است به لباس مصلّى

هشتم : آن كه از رخت شخصى باشد كه از غصب كردن مال مردم مضايقه نداشته باشد .

نهم : آن كه يك مرد در يك جامه نماز كند و آن يك جامه نازك باشد ، ليكن از زير آن ، عورتين نمايان نباشد و اگر نمايان باشد ، نماز در آن جايز نيست .

دهم : آن كه « 1 » در لنگى كه بر بالاى پيراهن بسته باشد نماز كند .

يازدهم : آن كه در عمامه‌اى نماز كند كه حنك نداشته باشد .

دوازدهم : آن كه نماز كند و در دست راست او انگشتر آهن باشد يا با او آهنى باشد كه ظاهر و نمايان باشد ، از كارد و خنجر و شمشير و زنجير و غير آن . اما اگر پنهان باشد در غلافى يا در چيز ديگر ، مانعى ندارد .

سيزدهم : آن كه پيش نماز بىردا نماز كند . و آن چه از اخبار « 2 » معلوم مىشود آن است كه كراهت نماز بدون ردا در صورتى است كه جامهء او منحصر در يكى ، بلكه در پيراهن باشد . و مراد از ردا ، جامه‌اى است كه بر دو كتف افكنده شود ، چون عبا و جبه ، بلكه شال . و در وقت ضرورت جايز است اكتفا كردن به هر چه توان آن را به دو كتف انداخت ، و اگر چه جامه نباشد ؛ چون بند زير جامه و امثال آن . اما در حالت اختيار ، كافى نيست ، بلكه تشريع است .

چهاردهم : آن كه زن نماز كند و در پاى او خلخالى باشد كه صدا كند .

پانزدهم : آن كه نماز كند در قبايى كه بندهاى آن بسته باشد .

شانزدهم : آن كه مرد با دهان بند و زن با نقاب نماز كند ، به شرطى كه منع از قرائت نكند و اگر منع كند جايز نيست .

هفدهم : از مكروهات ، اشتمال صمّا است . و در تفسير آن خلاف است و اظهر آن است كه آن عبارت است از اين كه دو طرف جامه‌اى كه بر دوش انداخته است از زير

( 1 ) . اقوى عدم كراهت نماز است در لنگى كه بالاى پيراهن باشد ؛ هم چنان كه خود « طاب ثراه » در « معتمد » اختيار فرموده‌اند . ( احمد ) ( 2 ) . وسائل الشيعة 4 : 452 ، باب 53 من أبواب لباس المصلّي ، ح 1 و 7 .