تحفه رضويه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢١

فصل سيم در مستحبات و مكروهات كه متعلق است به لباس مصلّى

ششم : آن كه مرد ، تمام بدن خود را بپوشاند ، مگر آن چه برهنه بودن آن معتاد باشد ، چون رو و دست‌ها .

هفتم : آن كه زن در نماز از سه جامه كمتر نپوشد : پيراهن و جامه‌اى كه بر بالاى آن باشد و روپاك .

و اما مكروهات چند چيز است :

اول : در پا داشتن چيزى كه پشت قدم را بپوشاند و بعضى از ساق يا مفصل ما بين قدم و ساق را نپوشاند ، چون كفش‌هاى متعارف و امثال آن كه ساق ندارد كه زيادتر از پشت پا را بپوشاند .

و جمعى « 1 » از علما گفته‌اند كه : نماز در پاپوش بىساق جايز نيست . و اظهر كراهت است ، و ليكن مهما امكن احتياط را مراعات بايد كرد . و به هر تقدير ، نماز كردن در آن چه ساق داشته باشد ، چون چكمه و جوراب و مسح و امثال آن جايز است ، به اتفاق جميع علما .

دوم : نماز گذاردن « 2 » در جامه يا انگشترى كه در آن ، صورت حيوان يا غير حيوان ، چون درخت و گياه باشد .

سيم : نماز گذاردن در جا نماز ابريشمى .

چهارم : آن كه لباس سياه باشد ، مگر عمامه و عبا و چكمه كه نماز كردن در اين هر سه اگر سياه باشد مكروه نيست .

پنجم : آن كه رنگ سير داشته باشد ، چون سرخ و زرد و امثال آن .

ششم : آن كه از رختى باشد كه كافر آن را بافته باشد يا دوخته باشد .

هفتم : آن كه از رخت شخصى باشد كه از نجاست اجتناب نكند .

( 1 ) . المقنعة : 153 ؛ النهاية : 98 ؛ المهذّب 1 : 75 ؛ المراسم : 65 ؛ شرائع الإسلام 1 : 59 ؛ تذكرة الفقهاء 2 : 498 ، مسألهء 133 . ( 2 ) . بلكه كراهت ثابت است در هر چيزى كه همراه باشد و در آن ، صورت چيزى نقش باشد ، از قبيل بعضى پول‌ها و غير آن . ( احمد )