تذكرة الأحباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٠
مبحث دويم در بيان طايفهء سيم از مستحقّين زكات كه عاملين‌اند
مبحث دويم در بيان طايفهء سيم از مستحقّين زكات كه عاملين‌اند
مبحث دويم در بيان طايفهء سيم از مستحقّين زكات كه عاملين‌اند
بدان كه مراد از « عاملين » كسانى هستند كه امام يا نايب او نصب مىكند كه متوجّه جمع كردن زكات و گرفتن آن باشند ، يا متوجّه ضبط كردن و محافظت كردن ، يا نوشتن حساب آن ، يا قسمت كردن آن ميان مستحقّين باشند . پس كسانى كه نصب شده باشند كه مشغول يكى از اين امور باشند ، مىتوان از زكات به آنها داد .
و قدرى كه به آنها مىتوان داد از زكات ، هر قدرى است كه امام يا نايبين صلاح دانند و منوط به نظر آنها است ، يا هر قدرى كه اول قرار بدهند كه در فلان مدّت متوجّه ضبط يا جمع يا محافظت يا تقسيم زكات باشد و فلان قدر بگيرد .
و شرط نيست در عاملين كه فقير باشند ، بلكه هرگاه غنى هم باشند و متوجّه امور زكات باشند ، مىتوان به ايشان داد .
و بايد سيّد نباشند ، كه اگر سيّد باشند نمىتوان حصّهء زكات به ايشان داد . بلى ، هرگاه تبرّعا سيّدى متوجّه شود و از حصّهء زكات چيزى نگيرد ، ضرر ندارد « 1 » .
( 1 ) . در مستند الشيعة 9 : 271 ، آمده : « إلّا أن يكونوا عاملين على صدقات مثلهم » .