شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٩

فصل دوم در ذكر بعضى از احاديث شريفه در اين باب

فصل دوم : در بيان آن‌كه علم از افضل فضايل است 269

افضليت علم از تمامى كمالات و فضائل 269

برخوردارى همه موجودات از علم و شعور 270

تصريح قرآن و روايات به علم و تسبيح موجودات 270

قابل حمل نبودن تسبيح موجودات بر تسبيح تكوينى 271

محجوبيت انسان از عوالم ما فوق ، مادون و حتى خود 271

مقدمه بودن همه علوم براى علم باللّه 271

فصل سوم : علم از لوازم فطرت مخموره و جهل از لوازم فطرت محجوبه است 272

خارج بودن علم به مفاهيم و عناوين از عشق فطرت 272

فطرى بودن علم و معرفت به نحو مشاهدهء حضوريه 273

فصل چهارم : در ذكر شمّهء مختصرى در فضايل علم از طريق نقل 273

آيه « و علّم آدم . . . » و فضيلت آدم بر ملكوتيان 273

مقصود از علم آدم به اسماء 273

آيات اوّل سورهء علق و ذكر سه وجه براى تقدم علم 274

وجه چهارم ( نظر نويسنده ) : تعليم به‌وسيله ربّ محمد 275

آيات پيرامون « ربّ محمّد » 276

آيهء « شهد اللّه . . . و اولوا العلم » و شرافت علم 276

آيهء « و ما يعلم تأويله . . . و الراسخون فى العلم » و شرافت علم 277

ذكر منابعى براى رجوع به روايات شرافت علم 277

مقصد سيزدهم : در « فهم » است و ضد آن‌كه « حُمْق » است

فصل اوّل : مقصود از فهم و حمق 279

ثمرات مواجه شدن نفس انسانى با عالم انوار 280

مقصود از هجرت در آيه « و من يخرج . . . » 280