شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٣

فصل چهارم در بيان آن‌كه « صَمت » به آن معنا كه مقصود در اين حديث است ، از جنود عقل و لازمهء فطرت مخموره است و « هَذَر » و هذيان ، از جنود جهل و ابليس و از فطريات محجوبه است

باطل ؛ چون اشتهاء كاذبى كه مريض به طعام مضرّ پيدا كند ، و چون از احتجاب بيرون آيد مىفهمد كه آنچه مورد علاقهء طبيعيه در اين حال بوده ، مورد تنفّر فطرت است ، و آنچه را از ذكر و فكر و صمت و خلوت ، مورد تنفّر بوده ، محبوب فطرت است .