شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٧

فصل هفتم در ذكر فضائل حلم از طريق منقول

فصل هفتم در ذكر فضائل حلم از طريق منقول

فصل هفتم در ذكر فضائل حلم از طريق منقول

اما فضائل حلم به حسب عقل ، معلوم و ثابت است و آثار شريفه مترتّبه بر آن بر كسى كه صاحب عقل سليم است پوشيده نيست ، و كفايت كند در فضل آن ، آن‌كه خداى تعالى در قرآن شريف ، خود را به حلم معرفى فرموده ؛ در سوره بنىاسرائيل ، آيه 44 فرمايد : إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً « 1 » ، و در سوره احزاب ، آيه 51 فرمايد : وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَلِيماً « 2 » ، و اين ، دليل بر آن است كه حلم از اوصاف كماليه‌اى است كه از كمالات مطلقه است ، و موجود بِما أنّه موجودٌ به آن متّصف شود ؛ زيرا كه در فلسفه ، مقرّر است كه اوصاف حق آن است كه از كمالات مطلقه باشد و از صفات موجود بما أنَّه موجودٌ باشد ، و در اتصاف وجود به آن ، تخصّص استعداد رياضى و طبيعى در كار نباشد « 3 » .

و تمام اوصاف كماليه از جنود رحمان است ؛ زيرا كه جنود حق و رحمان ظلّ او است ، و ظلّ شىء مباينت عزلى با او ندارد ، و تباين وصفى - كه تفاوت به كمال و نقص است - دارد ، كه در قرآن شريف از اين معنى دقيق عرفانى و حقيقت ثابت برهانى ، به آيه و نشانه تعبير شده است .

و نيز خداى تعالى حضرت ابراهيم « خليل الرحمن » را - كه از اعاظم كُمَّل دارِ

( 1 ) - « او به‌درستى بُردبار و آمرزنده است » . ( 2 ) - « و خداست كه دانا و بُردبار است » . ( 3 ) - الحكمة المتعالية ، ج 6 ، ص 133 .