شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٦

اما آيات :

فصل ششم در استشهاد به ادلّهء نقليّه ، در اين باب

فصل ششم در استشهاد به ادلّهء نقليّه ، در اين باب

و آن بيش از اين است كه در اين مختصر بگنجد ، و ما به ذكر مختصرى از آن اكتفا كنيم :

[

اما آيات :

اما آيات :

] قالَ اللَّهُ تَعالى : لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ « 1 » .

و از حضرت سجاد - عليه السلام - در وسائل نقل شده كه زهد ، در يك آيه از كتاب خدا است ، و اين آيه شريفه را قرائت فرمودند « 2 » .

و اين شاهد بر كلام سابق ماست كه زهد را از صفات نفسانيه ملازم با عمل گرفتيم ، نه نفس ترك . البته قلبى كه از محبّت دنيا خالى باشد و اعراض از دنيا كند و منصرف از آن باشد ، نه تأسّف بر ادبار آن و نه فرحناكى بر اقبال آن مىكند .

براى قلب زاهد يك حالت سهل‌انگارى و بىاعتنايى رخ دهد كه توجه به دنيا و زخارف آن نكند تا چه رسد كه از فوت آن تأسّف ، و از اتيان آن فرح براى او رخ دهد .

( 1 ) - خداوند تعالى فرمود : « تا بر آنچه از دستتان مىرود ، اندوهگين نباشيد . و به آنچه به دستتان مىآيد ، شادمان نگرديد » . ( الحديد ( 57 ) : 23 ) ( 2 ) - متن خبر در وسائل الشيعة ، چنين است : « إنَّ رجلًا سأل عليَّ بنَ الحسين عليهما السلام عن الزُّهد ، فقالَ : . . . ألا وَإنَّ الزُّهْدَ في آيَةٍ مِنْ كِتابِ اللّهِ : « لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ » » . ( وسائل الشيعة ، ج 16 ، ص 12 ، « كتاب جهاد النفس » ، « أبواب جهاد النفس » ، باب 62 ، حديث 6 )