شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥١
فصل پنجم در بيان ثمرات قوّه غضبيه
كند ، و انسان ، بالخصوص ، دفع و رفع مفسدات و مخلّات نظام عائله و نظام جامعه و مدينه فاضله نمايد .
دفاع و ذبّ از هتك از عائله ، و سدّ ثغور و حدود مملكت ، و حفظ نظام ملّت و بقاى قوميت ، و نگهبانى از تهاجم اشرار به مدينه فاضله ، و جهاد با اعداء انسانيت و ديانت صورت پيدا نكند ، مگر در سايهء اين قوّهء خداداد و اين تحفهء آسمانى كه به دست حق تعالى - جلّ وعلا - در خميره انسان مخمّر شده و به وديعت نهاده شده .
اجراى حدود و تعزيرات و سياسات الهيه كه حفظ نظام عالم كند ، در پرتو اين قدرت و قوّه الهيه است ؛ بلكه جهاد با نفس و ذبّ از جنود ابليس و جهل ، در تحت حمايت اين قوّه شريفه انجام گيرد . در هر كس كه اين قوّه شريفه كه تجلى انتقام و غضب الهى است ، بهطور تفريط ناقص باشد ، لازمهء آن بسيارى از ملكات خبيثه و اخلاق ذميمه است ؛ از قبيل خوف و جبن و ضعف و تنبلى و خودپرورى و كمصبرى و قلّت ثبات و راحتطلبى و خمودى و انظلام - كه مثل ظلم يا بدتر از آن است - و رضايت به فواحش و رذائل و تندادن به فضايح و بىغيرتى بر خود و عائله و ملّت خود .
خداى تعالى در وصف مؤمنين فرمايد : أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ « 1 » .
اين حال اعتدال است كه در موقع خود ، رحمت و شفقت ، و در موقع خود ، شدّت و غضب نمايد .
و در روايات شريفه از غضب ننمودن در موقع خود ، ذمّ و تكذيب شده :
محمد بن يعقوب به اسناد خود از حضرت باقر العلوم - عليه السلام - نقل
( 1 ) - « [ آنانكه با پيامبر خدا مىباشند ] بر كُفّار سختگير و با يكديگر مهربان هستند » . ( الفتح ( 48 ) : 29 )