جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٥٨
قسم اوّل : دو قومند كه با يكديگر ميراث مىبرند :
[ تركه و ميراث ]
و آن منتقل شدن مالى است يا حقّى از شخصى بعد از فوت او به ورثه به يكى از وجوهى كه مذكور خواهد شد ، به شرطى كه يكى از امورى كه مانع ميراث بردن آنها شود چنانچه مذكور خواهد شد در آنها نباشد . و در آن شش مطلب است :
مطلب اوّل در بيان آنچه سبب ميراث بردن مىشود
مطلب اوّل در بيان آنچه سبب ميراث بردن مىشود
و آن بر هفت وجه است :
وجه اوّل : خويش بودن
وجه اوّل : خويش بودن
و آن به اتّصال شخصى است به ديگرى به ولادت ، يا به انتهاى آن هردو به‌ديگرى بروجه شرعى ، و آن بر سه قسم است :
قسم اوّل : دو قومند كه با يكديگر ميراث مىبرند :
قسم اوّل : دو قومند كه با يكديگر ميراث مىبرند :
اوّل : پدر و مادر . دوم : فرزندان و هرچند پايين روند .
و اين دو قوم با يكديگر ميراث مىبرند ، و با ايشان سواى زن و شوهر ديگرى ميراث نمىبرد ، پس هر گاه شخصى بميرد و پدرى داشته باشد تمام مال او تعلّق به پدر دارد ، و همچنين اگر مادرى داشته باشد تمام مال تعلّق به مادر دارد . و اگر پدر و مادر