جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢١

شرط پنجم آنكه : عادل باشد

دوم : مسلمان را به غير حقّ كشتن ، و به غير حقّ زخم زدن .

سوم : زنا كردن .

چهارم : لواطه كردن .

پنجم : از جنگ‌گاه گريختن ، هر گاه در ركاب امام باشد و دشمن كمتر از دو مثل باشند ، مگر به دو طريق كه در بحث جهاد مذكور شد .

ششم : سِحر كردن .

هفتم : ربا خوردن .

هشتم : زنان شوهردار را به زنا نسبت دادن .

نهم : مال يتيم به غير حقّ خوردن .

دهم : غيبت مسلمان كردن .

يازدهم : سوگند به دروغ خوردن .

دوازدهم : گواهى دروغ دادن .

سيزدهم : شراب و هرچه مست‌كننده باشد مثل بنگ و غيره خوردن .

چهاردهم : استحلال كعبهء معظّمه ، يعنى حلال داشتن امورى كه در حرم كعبه اقدام به آن حرام است ، مثل كشتن صيد ، و صيد كردن كبوتران حرم ، و ترك كردن احرام در وقت داخل شدن در آن سواى جماعتى كه ايشان را استثنا كرده‌اند .

پانزدهم : دزدى كردن .

شانزدهم : بيعتى را كه با خدا يا رسول خدا يا يكى از ائمّهء معصومين عليهم السلام بسته شده باشد شكستن .

هفدهم : كافر شدن و به ديار كفر رفتن بعد از مسلمان بودن .

هجدهم : از رحمت خداى تعالى نوميد بودن .

نوزدهم : از مكر خداى تعالى ايمن بودن . و در حكم اين هردو است اعتراض به‌قضا و قدر الهى كردن .

بيستم : عاقّ شدن ، يعنى از اطاعت مادر و پدر در هرموضعى كه اطاعت ايشان لازم