جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٨٤

فصل دوم : آنچه به رخت پوشيدن متعلّق است

نعلين سفيد اگر كسى بپوشد كهنه نشود تا مالى به‌دست پوشندهء آن آيد ، و نعلين زرد لباس پيغمبران است « 1 » .

نوزدهم : پوشيدن موزه .

بيستم : پوشيدن پيراهن كتان ، چه در حديث آمده كه : پوشنده را فربه مىكند « 2 » .

بيست و يكم : انگشترى به دست كردن .

بيست و دوم : انگشترى به‌دست راست كردن .

بيست و سوم : انگشترى عقيق به‌دست كردن ، چه در حديث آمده كه : امان است از هربلايى « 3 » .

بيست و چهارم : انگشترى كه نگين آن از ياقوت باشد در دست كردن ، چه در حديث آمده كه : مفلسى را مىبرد « 4 » .

بيست و پنجم : انگشترى كه نگين آن فيروزه باشد در دست كردن ، چه در حديث آمده كه : كسى كه در دست او انگشترى باشد كه نگين آن فيروزه باشد هرگز محتاج نمىشود « 5 » .

بيست و ششم : انگشترى كه نگين آن جزع يمانى يا بلور باشد در دست كردن چه خاصيت بسيار دارد .

و امّا ده امر مكروه :

اوّل : پوشيدن موزهء سرخ در حضر ، امّا در سفر مكروه نيست .

دوم : پوشيدن نعلين سياه ، چه در حديث آمده كه : به چشم ضرر مىرساند و غم مىآورد « 6 » امّا كفش سياه پوشيدن مكروه نيست .

( 1 ) كافى 6 : 465 ، حديث 2 و 3 . وسائل 5 : 68 و 69 ، حديث 2 و 3 . ( 2 ) كافى 6 : 449 ، حديث 1 . وسائل 5 : 28 ، حديث 1 . ( 3 ) ثواب الأعمال : 208 ، حديث 5 . وسائل 5 : 90 ، حديث 6 . ( 4 ) كافى 6 : 471 . وسائل 5 : 892 . ( 5 ) كافى 6 : 472 ، حديث 1 . وسائل 5 : 94 ، حديث 2 و 3 . ( 6 ) كافى 6 : 465 ، حديث 2 . وسائل 5 : 67 ، حديث 2 .