جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٨

و امّا آن هفت امر كه در تيمّم سنّت است :

و امّا آن هفت امر كه در تيمّم سنّت است :

و امّا آن هفت امر كه در تيمّم سنّت است :

اوّل‌آنكه : خاك تيمّم خالص باشد [ 1 ] يعنى ممزوج به غير خاك نباشد هرچند اطلاق اسم خاك برآن توان كرد .

دوم‌آنكه : خاك تيمّم از زمين مرتفع باشد .

سوم‌آنكه : در وقت زدن كف دست برخاك انگشتان را از يكديگر دور سازد [ 2 ] .

چهارم‌آنكه : بعد از دستها برزمين زدن هردو دست را بتكاند .

پنجم‌آنكه : اگر كف دست كسى را قطع كرده باشند جاى قطع را به خاك مسح كند [ 3 ] .

ششم‌آنكه : تيمّم را به آخر وقت اندازد [ 4 ] هرچند كه در آخر وقت آب يافت نخواهد شد .

هفتم‌آنكه : جهت هرنماز تيمّم على حده كند هرچند تيمّم سابق نقض نشده باشد .

[ 1 ] - استحباب اين محلّ تأمّل است . ( خراسانى ) [ 2 ] استحباب اين معلوم نيست . ( خراسانى ) [ 3 ] بلكه احوط مسح كردن . . . . ( خراسانى ) [ 4 ] وجوب تأخير تيمّم تا اميد بر طرف شدن عذر خالى از قوّت نيست . ( خراسانى ) * تأخير در صورت رجاء و عدم يأس احوط است . ( كوهكمره‌اى ) * با اميد بر طرف شدن عذر ، تأخير تيمّم به آخر وقت ترك نشود . ( مازندرانى )