جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٠

مطلب اوّل در بيان طعام خوردن و اقسام آن

آمده كه سبب شفاى مرضها مىشود ، و محتاجى را زايل مىسازد ، و فرزند زياد مىگرداند ، و مرض ذات‌الجنب را بر طرف مىكند « 1 » .

سى و يكم : ضيافت كردن مهمان ، و اگر نخواهند آب خوردن جهت ايشان آوردن ، و اگر نخواهند آب وضو براى ايشان حاضر ساختن .

سى و دوم : اعزاز و احترام نمودن مهمان را .

سى و سوم : مهمان بسيار به خانه آوردن و طعام دادن ، چه در حديث آمده كه :

بسيارى دست در طعام موجب بركت طعام است « 2 » .

سى و چهارم : آنچه در خانه حاضر باشد جهت مهمان آوردن .

سى و پنجم : تكلّف نكردن جهت مهمان اگر خود آمده باشد ، و تكلّف كردن اگر او را طلبيده باشد .

سى و ششم : بسيار طعام پختن اگر مقدور او باشد ، و كم پختن اگر مقدورش نباشد .

سى و هفتم : دو روز مهمان را تواضع نمودن و آنچه خواهد جهت او حاضر نمودن ، چه روز سوم مهمان چون اهل خانهء اين‌كس مىشود .

سى و هشتم : صاحب طعام خود با مهمان خوردن .

سى و نهم : اجابت كردن دعوت مسلمان به طعام خوردن و اگرچه به مسافت پنج ميل باشد ، امّا اگر كافر بطلبد اجابت او لازم نيست .

چهلم : به اشتهاى عيال خود طعام خوردن ، چه در حديث وارد شده كه : مؤمن به‌اشتهاى عيال خود طعام مىخورد ، و كافر به اشتهاى خود « 3 » .

چهل و يكم آنكه : بعد از حاضر شدن نان بردستارخوان ( سفره ) انتظار چيزى ديگر نكشد و شروع در خوردن كند .

چهل و دوم : كوچك پختن نان ، چه در حديث آمده كه : با هر نانى بركتى هست « 4 » .

( 1 ) كافى 6 : 299 ، حديث 1 و 4 و 7 و 9 . وسائل 24 : 378 ، حديث 3 و 4 و 5 و 6 . ( 2 ) كافى 6 : 284 ، حديث 4 . وسائل 24 : 316 ، حديث 1 و . . . . ( 3 ) كافى 4 : 12 ، حديث 6 . وسائل 21 : 542 ، حديث 3 . ( 4 ) كافى 6 : 303 ، حديث 8 . وسائل 24 : 394 ، حديث 1 .