جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٤

فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات

دوم : گاو اهلى و وحشى .

سوم : گوسفند و قوچ و بز كوهى و آهو .

چهارم : گورخر .

پنجم : پرنده‌اى كه دفيف او بيش از صفيف باشد - يعنى برهم زدن بال او بيشتر از پهن داشتن آن باشد - يا آنكه چينه‌دان ، يا سنگدان داشته باشد ، يا آنكه در عقب پاى او چيزى مانند خارى باشد . پس كبوتر و قمرى و كبك و دُرّاج و تيهو « 1 » و گنجشك و آنچه بدينها ماند حلال است .

ششم : ماهى [ 1 ] كه فلس‌دار باشد ، پس كَنْعَتْ ورُبَيْثا وارْبَيان وطِمْر وطِمْرانى از اقسام ماهى حلال است ، چه ايشان فلس دارند .

و امّا آن بيست قسم حرام :

اوّل : سگ برّى و بحرى .

دوم : خوك برّى و بحرى .

سوم : گربهء اهلى و وحشى .

چهارم : همهء درنده‌ها ، چون شير و گرگ و پلنگ و پارس و كفتار و روباه و خرگوش و شغال و آنچه بدينها ماند .

پنجم : موش اهلى و صحرائى و سوسمار . [ 2 ]

ششم : خز و سنجاب و سمور و فنك « 2 » .

) هفتم : حشرات چون مار و عقرب و خنفسا و مگس و كيك و پشه و شپش و غيرآنها .

هشتم : حيوانى كه عادت به خوردن فضلهء آدمى كرده باشد ، چه او حرام است تا

[ 1 ] - ملخ نيز حلال است . ( يزدى ) [ 2 ] اقوى حرمت موش و سوسمار است مطلقاً . ( تويسركانى ) ( 1 ) پرنده‌اى از دستهء كبكها كه كمى از كبكهاى معمولى كوچكتر است . ( 2 ) گونه‌اى روباه كوچك اندام كه به نام روباه خال‌دار نيز موسوم است .