جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٤

فصل سوم در آنچه تعلّق به لعان كردن دارد

فصل سوم در آنچه تعلّق به لعان كردن دارد

فصل سوم در آنچه تعلّق به لعان كردن دارد

بدان‌كه بيست امر تعلّق به لعان كردن دارد : دوازده امر واجب ، و هشت امر سنّت .

امّا دوازده امر واجب :

اوّل [ 1 ] : واقع گردانيدن لعان در حضور امام يا حضور كسى كه امام او را نصب كرده باشد جهت حكم كردن ميان خلايق يا جهت لعان كردن به خصوص ، و اگر شوهر و زن [ 2 ] در لعان كردن به حضور يكى از مجتهدين راضى شوند جايز است و اگر چه امام يا نايب امام [ 3 ] موجود باشند .

دوم آنكه : شهادت را به‌طريقى كه مذكور شد بگويند ، پس اگر به جاى « اشْهِدُ » « أَحْلِفُ » يا « اقْسِمُ » يا « شَهِدتُ باللَّهِ » بگويد لعان واقع نمىشود .

سوم آنكه : لفظ « اللَّه » را بگويد ، پس اگر آن را به « رَحْمن » يا « رَحيْم » بدل كند لعان نيست ، و همچنين اگر بعضى از كلمات آن را بگويد و بعضى را نگويد .

چهارم آنكه : لفظ « لعن » و « غضب » را به لفظى كه دلالت برمعنى آنها كند بدل نكند ، پس اگر چنان كند لعان واقع نمىشود .

پنجم آنكه : در هرمرتبه كه مرد شهادت را ذكر مىكند بايد كه بگويد كه : فرزندى كه از اين زن بهم رسيده از من نيست ، امّا برزن ذكر خلاف آن لازم نيست .

ششم آنكه : لفظ « صدق » و « كذب » را به‌طريقى كه مذكور شد بگويند پس اگر گويند كه : « انيْ لَصادق » يا « لَكاذب » يا مانند آنها يا بگويد : « من الصادقين » يا « من الكاذبين » و لام تأكيد را برآن داخل نسازند لعان واقع نمىشود .

هفتم آنكه : آنچه مذكور شد از شهادت و لعن و غضب به لفظ عربى بگويند با

[ 1 ] - بنابرقول معروف بين الاصحاب كه حكومت منصب امام عليه السلام يا نايب خاصّ يا عامّ است . ( تويسركانى ) [ 2 ] محتاج به مراجعه است . ( صدر ) [ 3 ] با وجود امام عليه السلام يا نايب امام مشكل است . ( يزدى )