جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٠

فصل اوّل در مزارعه

مطلب چهارم در توابع اجاره و عاريت و غصب

مطلب چهارم در توابع اجاره و عاريت و غصب

و در آن چند فصل است :

فصل اوّل در مزارعه

فصل اوّل در مزارعه

يعنى برزگر گرفتن كه زراعت كند و حصّه‌اى از حاصل بردارد .

و شروط آن نُه است :

اوّل : ايجاب چون « زارعتُك » يعنى برزگر كردم ترا به آنكه در محصول شريك باشى به حصّهء معلومى و كار كنى .

دوم : قبول ، و آن هرلفظى است كه دلالت كند بررضاى ايجاب .

سوم آنكه : هريك ازايشان بالغ و عاقل باشد ، چه اگرطفل يا ديوانه باشد صحيح نيست .

چهارم آنكه : جايزالتصرّف باشد ، چه اگر مفلس يا مست يا بيهوش يا خفته يا غاصب [ 1 ] باشد صحيح نيست .

پنجم : تعيين مدّت زراعت و ضبط و حفظ آن به ماه و سال . [ 2 ]

[ 1 ] در غاصب موقوف به اجازه است . ( تويسركانى ) [ 2 ] يا به طريق متعارف به طورى كه علم يا ظنّ حاصل شود به حصول غلّه يا ثمره و ادراك آن در آن مدّت بلكه اكتفاء به حصول غلّه يا ثمره بدون تعيين مدّت خالى از قوّت نيست