جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٧

قسم پنجم : تجارت و كسب مكروه

مىفروشد « 1 » .

چهارم : قصّابى و سلّاخى كردن .

پنجم : جولائى « 2 » كردن .

ششم : حجامت كردن به شرط اجرت .

هفتم : زايانيدنِ زنان به شرط اجرت .

هشتم : معامله با ظالم كردن .

نهم : معامله كردن با كُردان و سُفلگان و دونان و صاحب عيب ، چون كسىكه برص و جذام داشته باشد .

دهم : معامله كردن با اهل كتاب چون يهودى و نصارى و مجوس .

يازدهم : صرّافى كردن .

دوازدهم : زرگرى كردن .

سيزدهم : ولىّ طفل به مالِ طفل تجارت كردن . و همچنين تجارت به‌مال كسىكه از حرام پرهيز نكند مكروه است .

چهاردهم : خَصىّ كردن و بريدن و كوفتنِ « 3 » خُصيتين حيوان . و بعضى از مجتهدين [ 1 ] اين را حرام مىدانند . [ 2 ] « 4 »

پانزدهم : اجرت گرفتن بركتابت قرآن با شرط ، و عشرهاى « 5 » آن را به طلا نوشتن .

[ 1 ] البتّه فرمايش بعضى از مجتهدين را رعايت نموده و احتياط نمايند . ( صدر ) [ 2 ] و اين احوط است . ( تويسركانى ) ( 1 ) تهذيب 6 : 361 ، حديث 1037 و 1038 . وسائل 17 : 135 و 137 ، حديث 1 و 4 . ( 2 ) پارچه بافى . ( 3 ) در بيشتر نسخه‌ها : غلام . ( 4 ) ابن برّاج ، مهذّب 1 : 345 . حلبى ، كافى : 281 . ( 5 ) نشان كه بر سر ده آيت در قرآن كنند . در زمان قديم رسم قاريان اين بود كه شاگرد خود را هر روز ده آيت سبق مىدادند .