جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٣

فصل اوّل در بيان احكام وقوفِ عرفات

وَايَّاكَ اعْتَمَدْتُ وَوَجْهَكَ ارَدْتُ ، اسْئَلُكَ انْ تُبارِكَ لي فىْ رَحْلىْ وَانْ تَقْضِيَ ليْ حاجَتىْ وَانْ تَجْعَلَنىْ مِمَّنْ تُباهيْ بِهِ الْيَوْمَ مَنْ هُوَ افْضَلُ مِنىْ » .

سوم آنكه : در راه عرفات چون به منى رسد اين دعا بخواند : « اللَّهُمَّ هذه مِنى وَهِيَ ما مَنَنْتَ بِه عَلَيْنا مِنَ الْمَناسِكِ ، فَاسْئَلُكَ انْ تَمُنَّ عَلَيَّ بِما مَنَنْتَ بِه عَلى انْبِيآئِكَ ، فَانَّما ا نَا عَبْدُكَ وَفيْ قَبْضَتِكَ » .

چهارم آنكه : ظهر و عصر و مغرب و عشا را در مِنى بگزارد [ 1 ] .

پنجم آنكه : در شب نهم ماه ذيحجّه كه شب عرفه است در مِنى تا طلوع فجر توقّف نمايد [ 2 ] .

ششم آنكه : نماز صبح را نيز در مِنى بگزارد ، و افضل آن است كه تا طلوع آفتاب در مِنى توقّف نمايد [ 3 ] بعد از آن از مِنى متوجّه عرفات گردد .

هفتم آنكه : خيمهء خود را در بيرون زمين عرفات بزنند ، در مكانىكه به‌عرفات متّصل است ، و آن مكان را « نَمِرَه » گويند .

و واجب است كه اوّل وقت پيشين نيّت وقوف عرفات كند به اين طريق كه : توقّف در عرفات مىكنم از اين وقت تا شام در حجّ اسلام حجّ تمتّع از براى آنكه واجب است تقرّب به خدا . و برحكم نيّت بماند تا وقت شام .

و بعد ازدخول درعرفات دوازده امر سنّت‌است [ 4 ] كه دراثناى وقوف به‌فعل آورد :

اوّل : غسل‌كردن جهت وقوف ، نيّت چنين‌كندكه : غسل وقوف عرفات مىكنم از براى آنكه سنّت است تقرّب به خدا . و بايد كه اين غسل بعد از ظهر در اوّل وقوف واقع شود .

دوم : با وضو بودن .

سوم : ظهر و عصر را در اوّل وقت با هم جمع كردن [ 5 ] به يك اذان و دو اقامه .

[ 1 ] محتاج به مراجعه است . ( خراسانى ) [ 2 ] بلكه اين احوط است . ( مازندرانى ) [ 3 ] از وادى محسّر تجاوز نكند قبل از طلوع آفتاب على الأفضل بل الأحوط . ( مازندرانى ) [ 4 ] در استحباب بعضى از امور مذكوره تأمّل است ، اولى اتيان است به همه رجاءً . ( خراسانى ) [ 5 ] بلكه احوط است . ( صدر )