جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

فصل دوم در بيان روزه‌هاى مستحبّى « 1 »

مىسازيم :

اوّل : روزهء روز مولود حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم و آن هفدهم ماه ربيع‌الاوّل است .

دوم : روزهء روز مبعث آن حضرت ، و آن بيست و هفتم رجب است .

سوم : روزهء روز عيد غدير ، و آن هجدهم ذى حجّه است .

چهارم : روزهء سه روز از هرماه ؛ يعنى پنج‌شنبهء هفتهء اوّل ماه ، و پنج‌شنبهء هفتهء آخر ماه ، و چهارشنبهء اوّل دههء دوم ماه .

پنجم : روزهء ايّام بيض و آن نيز سه روز است : سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه .

ششم : روزهء روز عرفه كه نهم ماه ذى حجّه است ، به دو شرط : اوّل آنكه : محقّق باشد كه نهم ماه است . دوم آنكه : از روزه داشتن ضعف حاصل نشود به حيثيّتى كه نتواند به‌فراغت به‌دعا اشتغال نمايد .

هفتم : روزهء روز مباهله ، و آن بيست و چهارم ماه ذيحجّه است ، و آن روز [ 1 ] تصدّق كردن حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام است انگشتر خود را در اثناى ركوع .

هشتم : روزهء اوّل ماه ذى حجّه است تا روز نهم .

نهم : روزهء كلّ ماه رجب .

دهم : روزهء كلّ ماه شعبان .

يازدهم : روزهء دحوالأرض است ، و آن بيست و پنجم ذىقعده است .

دوازدهم : روزهء نُه روز اوّل [ 2 ] ماه محرّم است .

سيزدهم : روزهء روز عاشورا ، كه روز دهم محرّم است تا وقت عصر ، و بعد از آن

[ 1 ] - يعنى روز مباهله روز تصدّق نمودن نيز هست ، نه اينكه معنى مباهله تصدّق نمودن است . ( مازندرانى ) [ 2 ] اختصاص استحباب به نه روز اوّل و جهى ندارد ، بلى روزه اوّل و سوم و هفتم مستحبّ مؤكّد است . ( خراسانى )