جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

فصل چهارم در بيان احكام نماز جماعت :

و در نماز عيد قربان و عيد ماه رمضان هر گاه واجب باشد واجب است . و در نماز كسوف و خسوف و مانند آن مستحبّ است

امّا در نماز سنّتى جماعت حرام است مگر در شش جا :

اوّل : نماز طلب باران .

دوم : نماز عيد قربان .

سوم : نماز عيد رمضان ، وقتى كه سنّت باشد .

چهارم : نماز عيد غدير [ 1 ] .

پنجم : نماز برميّتى كه به شش سال نرسيده باشد .

ششم : نمازى كه يك نوبت پيشنماز گزارده باشد [ 2 ] و جمعى حاضر شوند و خواهند كه در آن نماز به او اقتدا كنند [ 3 ] پس جايز است [ 4 ] كه پيشنماز آن نماز را نوبت ديگر [ 5 ] به‌نيّت سنّت [ 6 ] بگزارد ، و جمعى كه با او آن نماز را گزارده بودند نيز جايز است كه نوبت ديگر با او آن نماز را به نيّت سنّت [ 7 ] بگزارند .

[ 1 ] اقوى و احوط ترك جماعت است در آن . ( خراسانى ) * اقوى عدم جواز جماعت است در نماز عيد غدير . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، نخجوانى ، يزدى ) * احوط اگر نگوئيم اقوى ترك جماعت است . ( مازندرانى ) [ 2 ] ثبوت معاودت براى كسى كه نماز را با جماعت خوانده مشكل است ، احتياط و احتمال‌مظنون عيب ندارد ، لكن اقتداء نمودن آنها كه نماز بجا آورده‌اند محلّ اشكال است و خلاف احتياط . ( مازندرانى ) [ 3 ] كسى كه نماز را به جماعت بجا آورده ، چه امام باشد چه مأموم ، استحباب اعاده براى اومعلوم نيست . ( مازندرانى ) [ 4 ] محلّ تأمّل است . ( يزدى ) [ 5 ] اگر آن جمع نماز نخوانده باشند ، اگرچه احوط مع ذلك ترك است . ( خراسانى ) [ 6 ] اعاده صلوات يوميّه احتياطاً كه حقّ تقوى است مطلقا مستحبّ است ، به انفراد يا به جماعت ، نسبت به امام يا مأموم . ( دهكردى ) [ 7 ] استحباب اعاده از براى آنها معلوم نيست . ( خراسانى )